Един котарак, различен от всички останали, който говори човешки език, решава да направи господаря си богат и щастлив. Въоръжен с чифт ботуши и една торба, той тича в гората, следвайки плана, който има в главата си...
Известната на всички ни класическа приказка за Котарака в чизми, която толкова пъти съм челa с момченцата си, когато бяха по-малки, в една по-модерна и съвременна версия за по-големи деца (от шест години нагоре).
Въпреки че съм виждала много илюстрации на тази приказка, тази е просто невероятна! И това е най-важният елемент, който ме спечели в книгата...
Обикновено избирам за моите мъничета детски книги с ярки цветове и ясни скици. Тук навсякъде виждаш горчица, злато, кафяво, сиво и някои детайли в петролено! Но щом разлистих страниците, бях омагьосана от прекрасните и оригинални илюстрации. Те те пренасят в друга епоха и просто не можеш да затвориш очи. Искаш да обърнеш страницата и да откриеш следващата изненада!
Най-впечатляващо е централното разтворено разгръщане, там където великанът приема формата на страховит лъв. Разгръщащите се страници се отварят и така читателите изведнъж виждат на мястото на лъва едно малко беззащитно мишле!
Също така прекрасно е корицата с един красив котарак, елегантно облечен, който се възхищава на впечатляващите си яркочервени ботуши. И тук има пълна цветова хармония, със заглавие в прекрасен калиграфски шрифт и наситено петролено синьо.
Илюстрациите са това, което първо ме привлече... Така дадох втори шанс на тази приказка... Чрез образа на котарака, децата научават, че умът, хитростта, смелостта, дързостта и находчивостта също са важни качества по пътя към успеха.
Също така, че винаги трябва да показваме вяра и доверие към тези, които ни обичат, тъй като те "работят" в наша полза. Точно както направи котаракът за господаря си.
Още един важен момент е, че трябва да се изправяме срещу страховете си, които тук бяха огромният лъв. Само така ги обезсилваме (лъвът стана мишка) и продължаваме живота си.
Истината е, че историята за Котарака в чизми не беше сред любимите ми, когато бях малка. Но сега като възрастна, видях тази приказка с други очи и открих много скрити значения...
Ένας γάτος διαφορετικός από όλους τους άλλους, που μιλάει την ανθρώπινη γλώσσα, αποφασίζει να κάνει τον αφέντη του πλούσιο κι ευτυχισμένο. Με εφόδια ένα ζευγάρι μπότες κι ένα σακί τρέχει στο δάσος, ακολουθώντας το σχέδιο που έχει στο μυαλό του...
Το γνωστό σε όλους μας κλασικό παραμύθι του παπουτσωμένου γάτου, που τόσες φορές διάβαζα με τα αγοράκια μου, όταν ήταν πιο μικρά, σε μία πιο μοντέρνα και σύγχρονη εκδοχή για μεγαλύτερα παιδιά (από έξι χρονών).
Αν κι έχω δει πολλές εικονογραφήσεις του συγκεκριμένου παραμυθιού, αυτή είναι απλά καταπληκτική! Κι αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο που με κέρδισε στο βιβλίο...
Συνήθως, επιλέγω για τα ζουζούνια μου παιδικά βιβλία με έντονα χρώματα και ξεκάθαρα σκίτσα. Εδώ βλέπεις παντού μουσταρδί, χρυσό, καφέ, γκρι και κάποιες λεπτομέρειες σε πετρόλ! Μόλις όμως ξεφύλλισα τις σελίδες του, μαγεύτηκα από τα υπέροχα και πρωτότυπα σκίτσα. Σε μεταφέρουν σε μία άλλη εποχή και απλά δεν μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου. Θέλεις να γυρίσεις σελίδα και να ανακαλύψεις την επόμενη έκπληξη!
Το πιο εντυπωσιακό είναι το κεντρικό σαλόνι, εκεί που ο γίγαντας παίρνει την μορφή ενός τρομερού λιονταριού. Οι αναδιπλούμενες σελίδες ανοίγουν κι έτσι οι αναγνώστες βλέπουν ξαφνικά στην θέση λιονταριού ένα μικρό απροστάτευτο ποντικάκι!
Επίσης υπέροχο το εξώφυλλο με έναν πανέμορφο γάτο, κομψά ντυμένο να θαυμάζει τις εντυπωσιακές κατακόκκινες μπότες του. Κι εδώ υπάρχει απόλυτη χρωματική αρμονία, με τον τίτλο σε μια υπέροχη καλλιγραφική γραμματοσειρά κι έντονο πετρόλ χρώμα.
Τα σκίτσα είναι αυτά που με τράβηξαν αρχικά... Έτσι, έδωσα μία δεύτερη ευκαιρία σε αυτό το παραμύθι... Μέσα από την μορφή του γάτου, τα παιδάκια μαθαίνουν ότι η εξυπνάδα, η πονηριά, το θάρρος, το θράσος και η καπατσοσύνη είναι κι αυτά σημαντικά εφόδια στον δρόμο προς την επιτυχία.
Επίσης, ότι πρέπει πάντα να δείχνουμε πίστη κι εμπιστοσύνη σε αυτούς που μας αγαπάνε, αφού "δουλεύουν" προς όφελός μας. Ακριβώς όπως έκανε ο γάτος για τον αφέντη του.
Ακόμα ένα σημαντικό σημείο είναι ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας, που εδώ ήταν το τεράστιο λιοντάρι. Μόνο έτσι τους εκμηδενίζουμε (το λιοντάρι έγινε ποντίκι) και συνεχίσουμε την ζωή μας.
Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία του παπουτσωμένου γάτου, δεν ήταν από τις αγαπημένες μου, όταν ήμουν μικρή. Τώρα όμως ως μεγάλη, είδα με άλλη ματιά αυτό το παραμύθι κι ανακάλυψα πολλές κρυμμένες έννοιες...