Интензивният дим, сладостта и йодът доминират. Тази конкретна бутилка ми показа страна на дестилерията, която приятно ме изненада.
Плюсове:
1) Невероятно вкусен
2) Все още запазва основните елементи на дестилерията (интензивен дим, сладост, йод и други)
3) Не се използва оцветител (E150), което лично аз обичам, защото добавя автентичност и смелост (въпреки че старата версия съдържаше оцветител).
*Допълнителен кредит за красивата история на бутилката.
Минуси:
1) За по-младо уиски (в сравнение с 16-годишното), очаквах по-силен дим. Въпреки че е вярно, че беше леко по-димно от 16-годишното, се надявах, че разликата от 8 години ще доведе до по-изразен димен вкус (казвам това, защото по-малко узряло димено уиски има по-интензивно димно усещане. С узряването на дименото уиски, пийтът ослабва). Няма да влизам в специфичните ppm на това уиски, защото не са предоставени (въпреки че е известно, че дестилерията използва 35-40 ppm).
2) Въпреки че е вкусно, липсва сложността на 16-годишното. Разбира се, дестилерията може да не е имала за цел такава сложност с това конкретно уиски и просто е искала да предложи на потребителя по-минималистична, пряма бутилка, която крие интересна история и, разбира се, показва ново лице на дестилерията.
Като цяло, 16-годишното е моето любимо. Въпреки това, имаше няколко момента, в които суровостта на тази конкретна бутилка почти ме накара да променя решението си.
Въпреки това, го препоръчвам горещо! Един от моите любими!
Εντονος καπνος, γλύκα και ιωδιο κυριαρχουν. Το συγκεκριμενο μπουκαλι με εδειξε μια πλευρα του αποστακτηριου που με εξεπληξε ευχαριστα.
Pros:
1) Απίστευτα νόστιμο
2) Εξακολουθει να συγκρατει τα κυρια στοιχεια του αποστακτηριου (Εντονος καπνος, γλύκα, ιώδιο κτλ.)
3) Δεν εχει χρησιμοποιηθει χρώμα (Ε150) το οποιο προσωπικα λατρευω επειδη προσδιδει αυθεντικοτητα και τολμηροτητα (αν και η παλιά εκδοση του περιείχε χρώμα).
*Extra credit για το ωραιο backstory του μπουκαλιου
Cons:
1) Για ενα νεοτερο ουίσκι (σε συγκριση με το 16αρι) περιμενα εντονοτερο καπνό. Αν και αληθεύει ότι όντως ήταν ελαφρως πιο καπνιστο απο το 16αρι, ηλπιζα οτι η 8χρονη διαφορα θα εβγαζε εντονοτερη αισθηση καπνου στην γευση (αυτο το λεω διοτι οσο λιγοτερη ωριμανση εχει ενα καπνιστο ουισκι, τοσο πιο εντονη θα ειναι η αισθηση καπνου. Οσο ωριμαζει ενα καπνιστο ουισκι, τοσο το peated στοιχειο εξασθενει). Δεν θα μπω στο κομματι ppm του συγκεκριμενου ουισκι διοτι δεν εχει δωθει (αν και ειναι γνωστο οτι το αποστακτηριο χρησιμοποιει 35-40 ppm.
2) Αν και πεντανοστιμο, δεν εχει το complexity του 16. Φυσικα, το αποστακτηριο το ιδιο μπορει να μην στοχευε για κατι τετοιο με το συγκεκριμενο ουισκι και απλα να ηθελε να προσφερει στον καταναλωτη ενα πιο λιτο, straightforward μπουκαλι, που κρυβει μια ενδιαφερουσα ιστορια και φυσικα δειχνει ενα καινουριο προσωπο του αποστακτηριου.
Γενικα, το 16αρι ειναι το αγαπημενο μου. Υπήρχαν αρκετές στιγμες ομως οπου η ωμοτητα του συγκεκριμενου μπουκαλιου σχεδον με εκανε να αλλαξω γνωμη.
Οπώς και να εχει, το συστηνω ανεπιφυλακτα! Ένα απο τα αγαπημένα μου!
