Много хубава игра, с това, че отворите от винтовете не са правилно изчислени с 1-2 милиметра. Така краката минават леко под една лента (може би и под другата) и звучат като удряне по пода.
Друг недостатък е, че изглежда накланя в една посока, вероятно поради предишната неточност.
Също така, някои винтове продължават да се разхлабват, въпреки че ги затегнем колкото можем (например дръжката за ръцете).
Накрая, ако пренебрегнем факта, че първият път, когато нашето бебе го опита, удари и кърви устата си от "ухото" на коня, иначе е игра, която нашите деца се забавляват.
Тъканите (опашката, гривната) и седалката все още се държат.
Ένα πολύ όμορφο παιχνίδι, με μείον το ότι για 1-2 χιλιοστά δεν είναι σωστά υπολογισμένες οι τρύπες από τις βίδες. Έτσι τα πόδια περνούν ελάχιστα κάτω από τη μία μπάρα (ίσως κι από την άλλη) και ακούγονται να χτυπούν στο πάτωμα.
Ένα ακόμα μείον ότι φαίνεται να γέρνει προς τη μία πλευρά, μαλλον εξ αιτίας της προηγούμενης αστοχίας.
Επίσης κάποιες βίδες επιμένουν να χαλαρώνουν όσο κι αν τις σφίξουμε (π.χ. της λαβής για τα χέρια).
Τέλος αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι την πρώτη φορά που το δοκίμασε η μπέμπα μας, χτύπησε και μάτωσε το στοματάκι της στο "αυτί" του αλόγου, κατά τα άλλα είναι ένα παιχνίδι που το χαίρονται τα παιδιά μας.
Τα υφάσματα (ουρά, χαίτη) και το καθισματάκι ακόμα αντέχουν.
