Невероятно завършване на серията "Вещерът" и изглежда, че дори Сапковски "научи" от грешките, които направи в предишните си книги.
Най-добрият начин да се предадат събитията от книгата на читателя, и този път по различни начини, напомнящи за книгите на Толкин в описанието на битката. Преводът е точен в това, което трябва да предаде, и изглежда, че това е книгата, която вдъхнови CD Projekt Red да създаде игрите и по-специално да оживи тази среда и свят по неповторим начин, нещо, което авторът също постига тук.
Тя никога не ме "изгуби" в нито един момент, тъй като постоянно беше книга с достатъчно описание и не "излишно" като другите, където понякога пропусках няколко малки фрази.
Завършването те оставя с постоянна любопитство, но ако някой го приеме, че неговото продължение са игрите, тогава ще знаят какво се случва. Наистина, това е връхът на книгите на Сапковски и показва защо!
Качеството на книгата е точно същото (логично, разбира се) като предишните на английската литература, книгите на "Вещерът".
Жалко е, че сериалът на Netflix не иска да следва събитията едно по едно, защото през тях щяха да имат по-добра връзка.
Но не се обърквайте, защото в книгата се показва, че има продължение, но това не е вярно, защото е само още няколко истории, които Сапковски създаде след като завърши "Дамата от езерото" и искаше феновете му да го следват в последната "история" на "Вещерът", със събитията, които са междинни между събитията на "Мечът на съдбата".
Απίστευτο τέλος στη σειρά του The Witcher και φάνηκε πως ακόμη και ο Σαπκόφσκι "έμαθε" από τα λάθη που έκανε στα προηγούμενα βιβλία του.
Ο καλύτερος τρόπος μεταφοράς των γεγονότων από το βιβλίο στον αναγνώστη, και αυτή τη φορά με διαφορετικούς τρόπους θυμίζοντας, αρκετές φορές, βιβλία του Τόλκιν στην περιγραφή της μάχης. Η μετάφραση είναι spot-on σε αυτό που χρειάζεται να αναφέρει, και φαίνεται πως αυτό είναι το βιβλίο με το οποίο εμπνεύστηκε η CD Project Red ώστε να δημιουργήσει τα παιχνίδια και πολύ πιο συγκεκριμένα, το περιβάλλον και τον κόσμο αυτό να τον φέρει μία απαράμιλλη ζωντάνια, κάτι που κάνει και ο συγγραφέας εδώ πέρα.
Δεν με "έχασε" σε καμία στιγμή, καθώς ήταν διαρκώς ένα βιβλίο με αρκετή περιγραφή και όχι "περιττή" που είχε στα άλλα και μερικές φορές κατέληγα να παραλείπω μερικές μικρές φράσεις.
Το τέλος σε αφήνει σε μία διαρκείς απορία, αλλά εάν κάποιος πάρει ότι η συνέχειά του είναι τα παιχνίδια, τότε θα γνωρίζει τι γίνεται. Πραγματικά, είναι το peak των βιβλίων του Σαπκόφσκι και δείχνει γιατί!
Η ποιότητα του βιβλίου είναι ακριβώς ίδια (λογικό κιόλας) με τα προηγούμενα στην αγγλική λογοτεχνία The Witcher βιβλία.
Κρίμα η σειρά στο Netflix δεν θέλει να ακολουθήσει τα γεγονότα ένα προς ένα, διότι μέσω αυτών θα είχαν καλύτερη σύνδεση.
Μην μπερδευτείτε όμως, διότι στο βιβλίο δείχνει πως έχει συνέχεια, αλλά δεν ισχύει, διότι είναι απλώς μερικές ακόμη ιστορίες που έφτιαξε ο Σαπκόφσκι αφού δημιούργησε το Lady of the Lake, και ήθελε οι fans του να τον ακολουθήσουν σε μία τελευταία "ιστορία" του Witcher, με τα γεγονότα που είναι ενδιάμεσα στα γεγονότα του "Σπαθί του Πεπρωμένου".