Добре, едно е да говорим за стационарен велоер за 800 евро и съвсем друго е да говорим за такъв за 20+ евро.
Първо, това не е велоер, а просто уред за трениране на краката.
Съпротивлението не е голямо, като да караш обикновен велосипед по прав път с ниска скорост (бих искал да трябва да натискам по-силно). Също така се усеща като каране на воден велосипед, където, докато трепеш, винтовата лопатка удря въздуха и краката ти се въртят "хаотично" и бързо.
Пластмасовите части, където металът се трие с тях, се износват и бутоните им падат.
Трябва да го затегнете напълно, за да кажете, че има някакво съпротивление (не голямо).
Ако правите упражнения за ръцете, е добре.
Освен това, той не стои стабилно никъде, трябва да го поставите на стена или да го нахлузите на някакъв мебел, за да не се движи.
Въпреки всичко това, ако правя тренировка от 20 минути, започвам да се чувствам, че съм направил нещо.
Εντάξει, άλλο να μιλάμε για στατικό ποδήλατο εκγύμνασης των 800 ευρώ και άλλο των 20+ ευρώ.
Πρώτα απ' όλα δεν είναι ποδήλατο, είναι απλώς πεταλιέρα.
Δεν είναι μεγάλη η αντίσταση, είναι σαν να κάνει κανείς κανονικό ποδήλατο σε μια ευθεία με τις χαμηλές ταχύτητες (θα ήθελα να χρειαστεί να πιέσω περισσότερο). Επίσης μοιάζει με το να κάνει κανείς θαλάσσιο ποδήλατο όταν όσο κάνεις, η προπέλα του χτυπάει αέρα και έτσι τα πόδια γυρίζουν κάπως "άναρχα" και γρήγορα γύρω γύρω.
Τα πλαστικά που έχει στο σημείο που τρίβονται τα σίδερά του τρώγονται και πέφτουν τα ροκανίδια τους.
Πρέπει να το σφίξεις τέρμα για να πεις ότι έχει μια Χ αντίσταση (όχι μεγάλη).
Αν κάνει κανείς εκγύμναση στα χέρια του, είναι ΟΚ.
Επίσης δεν στέκεται σταθερά κάπου, πρέπει να το βάλεις σε έναν τοίχο, ή να ακουμπάει σε κάποιο έπιπλο για να μην πηγαίνει πέρα δώθε.
Παρόλα αυτά, αν κάνω κανένα 20λεπτο, αρχίζω και αισθάνομαι ότι κάτι έκανα.