Петгодишните ми близначета обожават конете... Търсех, следователно, книга за тяхната възраст с коне като главни герои.
Наистина уцелих право в целта... Не само че главният герой е кон, но и тази конкретна книга е резултат от сътрудничеството между любимата ми Ирида Самардзи и Антонис Папатеодулу.
Всеки път, когато видя тези две имена заедно на детска книга, крайният резултат е сигурно прекрасен!
Един кон, "Калони", ни разказва историята на живота си. Чрез нейния разказ осъзнаваме колко труден, уморителен и често несправедлив е животът на конете.
Особено в миналото, когато хората са разчитали на конете за много задачи, като да теглят тежки каруци, да работят на полето и, разбира се, да ги яздят, дори и да не са имали нужните умения.
Виждаме тежкия живот на тези прекрасни животни през очите на Калони. Липсата на чувствителност, строгостта и лошото отношение към тях! Но и нуждата и усилията им да оцелеят!
Разбира се, асоциативно, умът ни отива към лошото отношение към всички други животни, което за съжаление съществува и в наши дни.
Оригиналността на тази книга е, че самият главен герой разказва своята история, но той не е човек, а кон!
Това е книга на "конски език", просто авторката я е превела на нашия, за да можем и ние да я разберем.
Това само по себе си е елемент, който възбужда въображението на малките читатели, особено на тези, които обичат конете!
Чрез историята на Калони, те научават колко труден е бил животът на конете в миналото. Придобиват емпатия и чувствителност към конете, а и към всички животни!
Въпреки че петгодишните ми момчета обожават тази книга, текстовете са доста дълги и ги изморяват малко. За да задържа интереса им, пропускам някои части или ги разказвам с мои думи.
За щастие, възприятието на повечето хора към конете се е променило... Но се замислих, защото дори и днес има някои, които все още се отнасят към животните по същия неприемлив начин.
Една фраза от книгата, която ме докосна, е: "Често хората, когато си прекарват добре, забравят онези, които работят за тази цел. Животни и хора."! Голяма истина...
"Черната Калони" е трогателна и чувствителна книга от поредицата "Малки, големи класики"... Със сигурност ще взема и останалите книги...
Τα δίδυμα πεντάχρονα αγοράκια μου λατρεύουν τα άλογα... Έψαχνα λοιπόν ένα βιβλίο για την ηλικία τους με πρωταγωνιστές άλογα.
Πραγματικά πέτυχα διάνα... Όχι μόνο ο κεντρικός ήρωας είναι άλογο, αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της αγαπημένης μου Ίριδας Σαμαρτζή και του Αντώνη Παπαθεοδούλου.
Κάθε φορά που βλέπω μαζί αυτά τα δύο ονόματα σε παιδικό βιβλίο, το υπέροχο τελικό αποτέλεσμα είναι σίγουρο!
Ένα άλογο, η "Καλλονή", μας λέει την ιστορία της ζωής της. Μέσα από την αφήγησή της, συνειδητοποιούμε πόσο δύσκολη, κουραστική και άδικη πολλές φορές είναι η ζωή των αλόγων.
Ειδικά τα παλαιότερα χρόνια, που οι άνθρωποι βασίζονταν στα άλογα για πολλές δουλειές, όπως να σέρνουν άμαξες με πολύ βάρος, να δουλεύουν στα χωράφια και φυσικά να τα ιππεύουν, ακόμα κι αν δεν είχαν τις γνώσεις.
Βλέπουμε την κοπιαστική ζωή αυτών των υπέροχων ζώων μέσα από τα μάτια της Καλλονής. Την έλλειψη ευαισθησίας, την αυστηρότητα και την κακομεταχείριση τους! Αλλά και την ανάγκη και προσπάθειά τους για επιβίωση!
Συνειρμικά βέβαια, το μυαλό μας πηγαίνει στην κακομεταχείριση όλων των άλλων ζώων, που δυστυχώς υπάρχει ακόμα και στις μέρες μας.
Η πρωτοτυπία αυτού του βιβλίου είναι ότι, ο ίδιος ο πρωταγωνιστής λέει την ιστορία του, που όμως δεν είναι άνθρωπος, αλλά άλογο!
Είναι λοιπόν ένα βιβλίο στην αλογίσια γλώσσα, απλά η συγγραφέας το μετέφρασε στην δική μας, για να το καταλαβαίνουμε κι εμείς.
Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο που εξιτάρει την φαντασία των μικρών αναγνωστών, ειδικά όσων αγαπούν τα άλογα!
Με την ανάγνωση της Καλλονής, μαθαίνουν πόσο δύσκολη ήταν η ζωή των αλόγων τα παλαιότερα χρόνια. Αποκτούν ενσυναίσθηση κι ευαισθησία προς τα άλογα και κατ' επέκταση προς όλα τα ζώα!
Αν και τα πεντάχρονα αγοράκια μου λατρεύουν αυτό το βιβλίο, τα κείμενα είναι αρκετά μεγάλα και τους κουράζουν λίγο. Για να κρατήσω το ενδιαφέρον τους, παραλείπω μερικά κομμάτια ή τα λέω με δικά μου λόγια.
Ευτυχώς, η αντίληψη των περισσότερων ανθρώπων απέναντι στα άλογα έχει αλλάξει... Προβληματίστηκα όμως, γιατί ακόμα και στις μέρες μας υπάρχουν κάποιοι, που ακόμα αντιμετωπίζουν τα ζώα με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο.
Μία φράση από το βιβλίο που τσίμπησε την καρδιά μου είναι: "Συχνά οι άνθρωποι όταν καλοπερνούν, ξεχνούν εκείνους που δουλεύουν για αυτόν τον σκοπό. Ζώα και ανθρώπους."! Μεγάλη αλήθεια...
Η μαύρη καλλονή είναι ένα συγκινητικό κι ευαίσθητο βιβλίο από την σειρά "Μικρά, μεγάλα κλασικά"... Σίγουρα θα πάρω και τα υπόλοιπα βιβλία...