Авторът вярва, че чрез всички религии, философии и теории може да се вземат елементи, които изглеждат свързани и, като ги изберем и комбинираме, да намерим истината - истината, която е истинска и обхватна.
Тя дори цитира откъси от източниците си, което прави нейния подход да изглежда по-научен. ОСВЕН ТОВА, тя не изглежда да оценява надеждността на източниците си! Тя използва, например, "скритите Евангелия", които всеки може да е написал по всякаква причина, бидейки влиян от по-ранни фикции.
Точно сякаш тя игнорира, че някои фикции имат общи елементи, заради простата причина, че една фикция може да вземе елементи от друга, а комбинацията на две или повече фикции не води до по-голяма истина, а до още по-голяма измама!! Точно сякаш някой взема карти, някои напълно фалшиви, някои с грешки, може би една правилна, и се опитва да намери пътя си с тази нова карта на "обхватната истина" чрез тяхната комбинация...
Разбирам, разбира се, колко "изкушаващо" може да бъде да четеш за предполагаеми скрити знания и да бъдеш убеден от фикцията, защото тя има справки към "древни познания" и съвременни научни справки (които ИЗГЛЕЖДАТ да имат общи елементи и подкрепят настоящата теория).
Кратко казано, това, което авторът твърди, защитавайки своята теория от въвеждането на книгата, като казва, че някои ще кажат, че това също е теория, когато в действителност не е, защото включва други теории, според мен не е вярно по никакъв начин.
Авторът изглежда е прочел много, но за съжаление също така изглежда, че се е объркал. Книгата ми напомни за теориите на известния Лякопулос, който също изглежда се е объркал от множеството различни неща, които е прочел.
Разбирам, разбира се, факта, че има хора, които се отдалечават от догматизма на епохата и обществото, които се занимават със съмнения и търсене. Но опасността те да бъдат водени към други догми и може би да бъдат още по-измамени е реална... И тогава е още по-трудно за някой,
Η συγγραφέας θεώρησε οτι μέσα από όλες τις θρησκείες, φιλοσοφίες, από όλες τις θεωρίες, μπορεί να πάρει κανείς κάποια από τα στοιχεία που φαίνεται να δένουν κάπως μεταξύ τους και κάπως έτσι, διαλέγοντας και συνθέτοντάς τα, να βρει την πραγματική, ολοκληρωμένη αλήθεια.
Παραθέτει μάλιστα αποσπάσματα από τις πηγές της και έτσι μοιάζει περισσότερο επιστημονική η προσέγγιση. ΟΜΩΣ δε φαίνεται καν να αξιολογεί την αξιοπιστία των πηγών της! Χρησιμοποιεί ας πούμε και τα “απόκρυφα Ευαγγέλια” τα οποία θα μπορούσε να τα χε γράψει οποιοσδήποτε για τον α ή β λόγο είχε όρεξη για μυθοπλασίες… επηρεασμένος μεταξύ άλλων και από άλλες μυθοπλασίες προγενέστερων.
Είναι σα να αγνοεί οτι ορισμένες μυθοπλασίες έχουν κοινά στοιχεία, για τον απλούστατο λόγο, οτι η μια μυθοπλασία μπορεί να παίρνει στοιχεία από την άλλη και η σύνθεση των δύο ή περισσοτέρων μυθοπλασιών δεν οδηγεί σε μια μεγαλύτερη αλήθεια, αλλά σε μια ακόμα μεγαλύτερη πλάνη!! Ή σα να έχει πάρει κανείς χάρτες, άλλους τελείως ψεύτικους, άλλους με λάθη, κάποιον ίσως σωστό, και να προσπαθεί μέσα από τη σύνθεσή τους να βρει το δρόμο του με αυτό το νέο χάρτη της "ολοκληρωμένης αλήθειας"...
Καταλαβαίνω βέβαια πόσο “δελεαστικό” μπορεί να είναι να διαβάζει κανείς για δήθεν απόκρυφες γνώσεις, και να πείθεται από μια μυθοπλασία επειδή έχει αναφορές σε “αρχαία γνώση” και σύγχρονες επιστημονικές αναφορές (που ΦΑΙΝΕΤΑΙ σα να έχουν κοινά στοιχεία και να στηρίζουν την παρούσα θεωρία).
Εν ολίγοις, αυτό που ισχυρίζεται η συγγραφέας υπεραμυνόμενη της θεωρίας της από την εισαγωγή κιόλας του βιβλίου, λέγοντας οτι κάποιοι θα πουν οτι είναι και αυτό μια θεωρία ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι αφού εμπεριέχει τις άλλες θεωρίες, κατα την αποψή μου δεν ισχύει σε καμία περίπτωση.
Η συγγραφέας φαίνεται να έχει διαβάσει πολύ αλλά δυστυχώς και να έχει μπερδευτεί πολύ. Το βιβλίο μου θύμισε θεωρίες του γνωστού Λιακόπουλου που και αυτός μου φαίνεται οτι έχει μπερδευτεί πολύ από τα πολλά και διάφορα που έχει διαβάσει.
Εκτιμώ βέβαια το γεγονός οτι υπάρχουν άνθρωποι που απομακρύνονται από το δογματισμό της εποχής και της κοινωνίας, που αμφισβητούν και ψάχνουν. Αλλά ο κίνδυνος οι ίδιοι να οδηγηθούν σε άλλους δογματισμούς και να πλανηθούν ίσως και περισσότερο, είναι υπαρκτός... Και τότε, είναι πιο δύσκολο ακόμα και για κάποιον που ψάχνεται να εντοπίσει το δικό του δογματικό τρόπο σκέψης (την υποτιθέμενη "Αλήθεια")....
* Για όσους αναρωτιέστε τι περίπου γράφει, ας πω μόνο τα εξής: δέχεται τον πολυθεϊσμό και οτι εμείς είμαστε λίγο πολύ, αποτέλεσμα δημιουργίας ενός κατώτερου θεού που "ξέφυγε" από τον έλεγχο ανώτερων θεών και του ανώτερου πατέρα όλων των θεών (πώς το έκανε και ξέφυγε, δε μου φαίνεται καν λογικό σα δυνατότητα...). Τέλος πάντων, δεν είχα την υπομονή να το τελειώσω. Δε βλέπω να έχει κανένα νόημα. Το βιβλίο πήγε για ανακύκλωση.