Това е много добра игра, която може да се играе 5-6 пъти, само.
НЕ е за хора, които се шокират от всичко, или са прекалено зрели.
[Правилата са прости: всяка карта има индекс на мизерия.
Всеки взима 3 карти, например "видяха те да си чешеш носа" с индекс 2, "отнемане на шофьорска книжка" 50, и "те напада мечка" със 100.
Всеки играч тегли една карта и останалите трябва да я подредят на място сред своите. Тоест, ако намериш косъм в храната е по-лошо от това да те видят да се чешеш, но не е по-лошо от това да загубиш книжката си. Ако избереш правилно, печелиш картата, иначе продължава следващият. Ако никой не я спечели, картата се губи.
Победител е този, който събере 10 карти.]
+ Забавно е и е добър начин да се опознаете малко повече помежду си, тъй като показва как мисли всеки.
Смяташ ли за по-лошо да лежиш 5 години в затвор в третия свят, или да ти заседне бутилка в задника?
- Но има и доста сериозни недостатъци.
Индексът на мизерията е напълно субективен и често цялата компания се съгласява, че е абсурден.
Пример: да научиш, че бившият ѝ е баща на детето ви, уж е по-добре от това да стане вайръл видео, в което се самозадоволяваш.
Или разводът е по-лош от това да правиш секс с брат/сестра си.
Освен това има различни грешки в превода, например "сляпа среща и се появява Стефанос Хиос" с индекс 90, изключително висок номер.
На снимката обаче четем "why don't you have a seat", фраза, използвана от Крис Хансен в поредицата To catch a predator.
Тоест, сляпа среща с журналист всъщност е опит за среща с непълнолетен и тъкмо са те хванали.
И разбира се, има огромни разлики в културата и манталитета. Различни табута и предразсъдъци има в Америка и други тук.
Най-лошото обаче е, че ако видите картите 2-3 пъти, после ги помните и играта се превръща в игра на памет, губейки всяко забавление, което може да предложи чрез специфичния си хумор.
.
С две думи, отличен избор за кафенета с настолни игри, които събират студенти.
Είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι για να παίξετε 5-6 φορές, μόνο.
ΔΕΝ είναι για άτομα που σοκάρονται με τα πάντα, ή υπερβολικά ώριμους.
[Οι κανόνες είναι απλοί: κάθε κάρτα έχει έναν αριθμό μιζέριας.
Ο καθένας παίρνει 3 κάρτες, ας πούμε "σε είδαν να ξύνεις τη μύτη σου" με δείκτη 2, "αφαίρεση διπλώματος" 50, και "σε β*άζει αρκούδα" στα 100.
Κάθε παίκτης τραβάει μία κάρτα, και πρέπει οι υπόλοιποι να την κατατάξουν σε μία θέση στις δικές τους. Δηλαδή, αν βρεις τρίχα στο φαγητό είναι χειρότερο από το να σε δουν να ξύνεσαι, αλλά όχι καλύτερο από το να χάσεις το δίπλωμά σου. Αν επιλέξεις σωστά κερδίζεις την κάρτα, αλλιώς συνεχίζει ο επόμενος. Αν δεν την κερδίσει κανείς, χάνεται.
Νικητής είναι αυτός που θα φτάσει 10 κάρτες.]
+ Είναι αστείο και ένας καλός τρόπος να γνωριστείτε λίγο παραπάνω μεταξύ σας, καθώς δείχνει πώς σκέφτεται ο καθένας.
Θεωρείς χειρότερο να μπεις 5 χρόνια φυλακή σε τριτοκοσμική χώρα, ή να σου κολλήσει μπουκάλι στον κ*λο;
- Όμως έχει και αρκετά σοβαρά μειονεκτήματα.
Ο δείκτης μιζέριας είναι τελείως αντικειμενικός με πολλές φορές ολόκληρη την παρέα να συμφωνεί πως είναι υπερβολικά ηλίθιος.
Παράδειγμα, το να μαθαίνεις πως ο πρώην της είναι ο πατέρας του παιδιού σας είναι υποτίθεται καλύτερο από το να γίνει viral ένα βίντεο που τον παίζεις.
Ή το διαζύγιο είναι χειρότερο από το να κάνεις σεξ με τον αδερφό/αδερφή σου.
Έπειτα υπάρχουν διάφορα λάθη στη μετάφραση, παράδειγμα το "ραντεβού στα τυφλά και εμφανίζεται ο Στέφανος Χίος" να έχει 90, εξαιρετικά ψηλό νούμερο.
Στη φωτογραφία διαβάζουμε όμως "why don't you have a seat", μία φράση που χρησιμοποιεί ο Chris Hansen στη σειρά To catch a predator.
Δηλαδή το ραντεβού στα τυφλά με έναν δημοσιογράφο είναι στην πραγματικότητα προσπάθεια συνεύρεσης με ανήλικο άτομο και μόλις σε έπιασαν.
Και φυσικά υπάρχουν τεράστιες διαφορές στην κουλτούρα και τη νοοτροπία. Άλλα ταμπού και προκαταλήψεις έχουν στην Αμερική, και άλλα εδώ.
Το χειρότερο όμως είναι πως άμα δείτε τις κάρτες 2-3 φορές, μετά τις θυμάστε και γίνεται παιχνίδι μνήμης, χάνοντας κάθε διασκέδαση που μπορεί να προσφέρει μέσω του ιδιαίτερου χιούμορ του.
.
Με λίγα λόγια, μία εξαιρετική επιλογή για καφετέριες με επιτραπέζια που μαζεύουν φοιτητές.