Също така си купих книгата и въпреки че е отличен опит, за съжаление попада в грешките на колегите му: постоянно се споменават количества. Някои диетолози трябва да разберат, че според съвремения начин на живот (който той често споменава в книгата си), е НЕВЪЗМОЖНО да се разхождаш със степенка в ръка или да прекарваш 2 часа всеки следобед на претегляне на храна. 100 г, 150 г, 45 г и безсмислици, със съответното уважение. Те са седнали и са направили точни изчисления на компютър, без да разберат, че всички тези неща не се прилагат на практика. И дори ако някой го опита за 1-2-5 месеца, накрая ще се умори. Фрази, използвани от други колеги като "чаша ориз", "шепа от твоите паста", "порция с размер на дланта от твоя сирене" и т.н., имат по-голямо въздействие и относимост за средно зает човек, който е зает през целия ден, и някои ги объркват с количества. Добре, разбираме, че количествата са важни и не можеш да изядеш 2 тарелки паста, но трябва да направят нещо, за да помогнат на хората, които имат сериозни проблеми и са заети през целия ден с деца, кучета, котки, работа, родители и т.н. Сред всичко това им хвърлят "45 г сирене" и ги разрушават. Просто е твърде много. Купих книгата, защото човекът, който ми я препоръча, я представи като нещо различно. За съжаление, сега само заема място в библиотеката ми. Каква шега.
Έχω πάρει και εγώ το βιβλίο και παρ' όλο που είναι μια εξαιρετική προσπάθεια, πέφτεi δυστυχώς στα λάθη των συναδέλφων του: αναφέρετε συνέχεια σε ποσότητες.
Πρέπει να κατανοήσουν μερικοί διαιτολόγοι ότι σύμφωνα με τον σύγχρονο τρόπο ζωής (τον οποίο μνημονεύει συχνά πυκνά στο βιβλίο του) είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να κυκλοφορούμε με μια ζυγαριά στο χέρι ή να τρώμε 2 ώρες κάθε απόγευμα να ζυγίζουμε τρόφιμα. 100g, 150gr, 45 gr και μπούρδες, μετα συγχωρήσεως.
Έχουν καθίσει και έχουν κάνει ακριβείς υπολογισμούς σε ένα κομπιουτεράκι, αδυνατώντας να καταλάβουν ότι όλα αυτά δεν βρίσκουν εφαρμογή στην πράξη. Και να το προσπαθήσει κάποιος 1-2-5 μήνες κάποια στιγμή θα κουραστεί.
Φράσεις που χρησιμοποιούν άλλοι συνάδελφοί του όπως "μια κούπα τσαγιού ρύζι", "μια χούφτα δικιά σας μακαρόνια"¨, "μία παλάμη δικιά σας τυρί" κλπ, έχουν μεγαλύτερη απήχηση και απόδοση στον μέσο εργαζόμενο άνθρωπο που τρέχει όλη μέρα και μερικοί τον ζαλίζουν με ποσότητες.
Οκ το έχουμε καταλάβει ότι οι ποσότητες είναι θέμα και δεν μπορείς να τρως 2 πιάτα μακαρόνια αλλά ας κάνουν κάτι να βοηθήσουν τον κόσμο που έχει σοβαρά προβλήματα και τρέχει όλη μέρα με παιδιά, σκυλιά, γατιά, δουλειά, γονείς κλπ. Μέσα σε όλα αυτά του πετάνε ένα "45gr τυρί" και τον αποτελειώνουν.
Κάπου έλεος δηλαδή.
Αγόρασα το βιβλίο, γιατί αυτός που μου το συνέστησε μου το παρουσίασε ως κάτι διαφορετικό. Δυστυχώς όμως πλέον μόνο χώρο στη βιβλιοθήκη μου πιάνει.
Κρίμα.
