Едно малко момиченце, Моника или иначе Минимони, обожава да рисува... Рисува с часове всички красиви неща, които я заобикалят... Но никога не е рисувала целувка и се чуди какъв цвят ѝ подхожда. Червено, зелено, жълто, кафяво, бяло, розово, синьо, черно или може би сиво? Наистина е много объркана...
Опитвайки се сама да намери отговори на своите артистични и емоционални тревоги, Моника отвежда малките дечица в прекрасния свят на цветовете.
Дава примери за всеки цвят и го свързва с чувство, което изпитва всеки път, когато го вижда, положително или отрицателно. Но хумористично обръща всичко, което първоначално казва, и продължава своето забавно и многоцветно пътешествие.
С помощта на тази книга говорих с децата си за цветовете и емоциите, които те ни създават. Дадохме много примери за неща от всеки цвят (освен тези, които споменава книгата) и ги свързахме с положително или отрицателно чувство, което изпитваме. Например жълтото, което свързахме със слънцето и ни кара да се чувстваме свежи, светли и че това е ново начало, нов ден.
Разбира се, взехме четки и темперни бои и рисувахме с всички цветове... Така четенето на една красива детска книга се превърна в творческо следобедно занимание, което ги задържа заети, спокойни и доволни за доста време.
Малката Моника е момиченце с бухнали черни коси и големи изразителни очи. Прилича на малко палаво бръмбарче, което иска да научи всичко. Носи черно-бели дрехи и така се откроява от цветовете, които описва. Всеки път обаче взема цвета, който описва, и накрая става част от съответната рисунка! Разбира се, има една характерна черта, която мисля, че имат повечето деца... Обожава да рисува... И това я прави особено обичана от малките читатели.
Оригинална, хумористична, забавна, приятна, многоцветна, сладка и нежна... Една красива детска книга, подходяща за малки художници!
За мен целувките са сладки като шоколад... Тъй като имам две близначета момченца, в началото целувката е нежно синя... Но с времето променя цвета си, като дъгата, и накрая става яркочервена, като сърцето ми, всеки път когато ги прегръщам...
Какъв цвят е твоята целувка?
Ένα μικρό κοριτσάκι, η Μόνικα ή αλλιώς Μινιμόνι, λατρεύει τη ζωγραφική... Ζωγραφίζει με τις ώρες όλα τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν γύρω της... Δεν έχει ζωγραφίσει όμως ποτέ ένα φιλί και αναρωτιέται ποιο είναι το χρώμα που του ταιριάζει. Κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, καφέ, λευκό, ροζ, μπλε, μαύρο ή μήπως γκρι; Πραγματικά είναι πολύ μπερδεμένη...
Προσπαθώντας να δώσει μόνη της απαντήσεις στις καλλιτεχνικές και συναισθηματικές ανησυχίες της, η Μόνικα ταξιδεύει τα μικρά παιδάκια στον υπέροχο κόσμο των χρωμάτων.
Αναφέρει παραδείγματα για κάθε ένα χρώμα και το ταιριάζει με ένα συναίσθημα που νιώθει κάθε φορά που το βλέπει, θετικό ή αρνητικό. Ανατρέπει χιουμοριστικά όμως όσα αρχικά μας λέει και συνεχίζει το αστείο και πολύχρωμο ταξίδι της.
Με την βοήθεια αυτού του βιβλίου, μίλησα με τα παιδάκια μου για τα χρώματα και τα συναισθήματα που μας δημιουργούν. Είπαμε πολλά παραδείγματα για πράγματα από κάθε χρώμα (εκτός από αυτά που αναφέρει το βιβλίο) και τα ταιριάξαμε με ένα θετικό ή αρνητικό συναίσθημα που νιώθουμε. Όπως το κίτρινο, που το ταιριάξαμε με τον ήλιο και μας κάνει να νιώθουμε φρεσκάδα, φωτεινότητα και ότι είναι μία νέα αρχή, μία νέα μέρα.
Φυσικά, πήραμε πινέλα και τέμπερες και ζωγραφίσαμε με όλα τα χρώματα... Έτσι, η ανάγνωση ενός όμορφου παιδικού βιβλίου, έγινε μία δημιουργική απογευματινή δραστηριότητα που τα κράτησε απασχολημένα, ήρεμα και ικανοποιημένα αρκετή ώρα.
Η μικρή Μόνικα είναι ένα κοριτσάκι με φουσκωτά μαύρα μαλλιά και μεγάλα εκφραστικά μάτια. Μοιάζει με ένα μικρό σκανταλιάρικο ζουζουνάκι που θέλει να μάθει τα πάντα. Φοράει ασπρόμαυρα ρούχα κι έτσι ξεχωρίζει από τα χρώματα που περιγράφει. Κάθε φορά όμως, παίρνει το χρώμα που περιγράφει και τελικά γίνεται μέρος του αντίστοιχου σκίτσου! Φυσικά, έχει ένα χαρακτηριστικό, που νομίζω έχουν τα περισσότερα παιδάκια... Λατρεύει τη ζωγραφική... Κι αυτό την κάνει ιδιαίτερα αγαπητή στους μικρούς αναγνώστες.
Πρωτότυπο, χιουμοριστικό, διασκεδαστικό, ευχάριστο, πολύχρωμο, γλυκό και τρυφερό... Ένα όμορφο παιδικό βιβλίο κατάλληλο για μικρούς καλλιτέχνες!
Για εμένα τα φιλιά είναι γλυκά σαν σοκολάτα... Επειδή έχω δύο δίδυμα αγοράκια, στην αρχή, το φιλί είναι απαλό γαλάζιο... Στην πορεία όμως αλλάζει χρώμα, σαν το ουράνιο τόξο και καταλήγει κατακόκκινο, σαν την καρδιά μου, κάθε φορά που τα αγκαλιάζω...
Τι χρώμα έχει το δικό σου φιλί;