Използвам ги редовно през последните две години. Най-красивите, които съм виждал, и когато са сгънати, са най-малките от всички, така че са удобни. Страничните им аксесоари също изглеждат качествени.
Въпреки това, по време на спускането от Хималаите, една се счупи, тъй като вътрешното въже се скъса. Очевидно, заради теглото ми (аз съм +/-80 кг), но затова ги искате, за да избегнете напрежение на коленете и, второ, за баланс.
За щастие, това се случи на безопасно място, но трябваше да измина 30 километра и промяна на 2000м+ с една щека (плюс несигурност) в случай, че и тя се счупи. Други по-евтини щеки имат по-голяма издръжливост, което означава, че някои хора ги купуват за 30 евро и ги имат за цял живот.
Но защо се случи това? Нещо, което описанията на продуктите или планинските водачи не ви казват, и шерпите ми обясниха след инцидента, е, че сгъваемите щеки като категория са забранителни за взискателни спускания. Въжето, поради вибрации, обикновено се скъсва средно на всеки 2 години.
Те бяха категорични, и смешното е, че един от тях, веднага щом ги видя по време на изкачването, ме предупреди да внимавам, и аз си помислих, че преувеличава.
Така че ако искате тези щеки за трейл рънинг, те са отлични. Ако ги искате за взискателни спускания, които изискват опора, сгъваемата категория е неподходяща.
Човекът, който ми ги препоръча, също имаше счупване. Той ми каза, че ги е поправил и заменил въжето с кабел (!) и сега са дори по-добри. В някакъв момент може да се занимая с това в този живот, защото ми харесаха, но засега си купих същите на вид от гръцка компания, която ги произвежда, същия цвят, телескопични.
Щастливи изкачвания!
Τα χρησιμοποιούσα τακτικά την τελευταία διετία. Τα πιο όμορφα που έχω δει και όταν είναι σπαστά είναι τα πιο μικρά από όλα, οπότε βολεύουν. Τα side-εξαρτήματά τους δείχνουν επίσης ποιοτικά.
Στην κατάβαση όμως των Ιμαλαΐων έσπασε το ένα καθώς κόπηκε το σκοινί που τα συγκρατεί εσωτερικά. Προφανώς, από το βάρος μου (είμαι +/-80 κιλά), αλλά γι αυτό τα θες ώστε να μην επιβαρύνεις γόνατα και, σε δεύτερο χρόνο, για ισορροπία.
Ευτυχώς, συνέβη σε ασφαλές σημείο αλλά αναγκάστηκα να κάνω 30 χιλιόμετρα και αλλαγή σε 2.000μ+ με ένα μπατόν (plus ανασφάλεια) μη σπάσει και αυτό.
Άλλα μπατόν πιο φθηνά έχουν μεγαλύτερη αντοχή, δηλαδή κάποιοι τα αγοράζουν 30 ευρώ και τα έχουν μια ζωή.
Γιατί συνέβη όμως αυτό; Κάτι που δε σου λένε τα description των προϊόντων ή οι οδηγοί βουνού και εμένα μου το εξήγησαν οι Σερπατζίδες μετά το συμβάν, είναι ότι τα σπαστά μπατόν ως κατηγορία είναι απαγορευτικά για απαιτητικές καταβάσεις. Το σκοινί λόγω κραδασμών, συνήθως σπάει με μέσο όρο τα 2 χρόνια.
Ήταν κατηγορηματικοί και το αστείο είναι πως ο ένας, με το που τα είδε στην ανάβαση, με ενημέρωσε να προσέχω και τον θεώρησα υπερβολικό.
Οπότε αν θες αυτά τα μπατόν για trail run, είναι εξαιρετικά. Αν τα θες για απαιτητικές καταβάσεις που χρειάζονται στήριξη, η κατηγορία των σπαστών είναι ακατάλληλη.
Ο άνθρωπος που μου τα είχε προτείνει, του κόπηκαν και αυτουνού. Ο ίδιος μου είπε ότι τα επισκεύασε και πέρασε ντίζα (!) αντί για σκοινί και τώρα είναι ακόμα καλύτερα. Κάποια στιγμή ίσως ασχοληθώ, σε αυτή τη ζωή, επειδή μου άρεσαν, αλλά για την ώρα αγόρασα τα ίδια σε όψη από ελληνική εταιρεία που τα παράγει, ίδιο χρώμα, τηλεσκοπικά.
Καλές αναβάσεις!