Играта е последната класическа Zelda. Има класическите подземия, много куестове, докато стигнете до края, и наистина ви държи ангажирани. Пъзелите стават все по-креативни с напредването на играта, което я прави все по-завладяваща. Първоначално се чувствах малко вцепенен. Играл съм двете последни шедьоври Breath of the Wild и Tears of the Kingdom, и мистериозните контроли ме накараха да се почувствам сякаш съм купил провал. Реших да дам време да свикна с управлението чрез движение и до голяма степен успях. На пръв поглед човек може да си помисли, че тези контроли не предлагат нищо, но вярвам, че би се загубило нещо, ако бяха конвенционални. Начинът, по който Линк се движи, как удря или хвърля неща или врагове, има значение. Основният негатив е графиката. Изглежда ми немислимо, след като съм играл 23-годишния Windwaker, че Skyward Sword, въпреки че е излязъл преди 14 години, успява да изглежда по-стар и скучен. Ако Nintendo бяха се доближили до стила на Windwaker, щяхме да имаме красива, както и отлична игра. Това, което ще видите по отношение на геймплея и общото усещане, което ми предаде, е, че е като директен предшественик на Tears of the Kingdom. Много контроли и идеи изглежда са започнали тук и са усъвършенствани в TotK. Както споменах по-рано, играта е наистина дълга по продължителност, въпреки че картата не е толкова голяма, има много подземия с отлични пъзели, които правят играта класическа. За мен си струва, ако имате любопитство, търпение и време да инвестирате в това връщане назад, ако не сте го направили, за да видите как стигнахме до последните две игри.
Το παιχνίδι είναι το τελευταίο κλασικό Zelda. Έχει τα κλασικά dungeons, έχει πολλά quests μέχρι να φτάσεις στο τέλος και πραγματικά σε κρατάει. Οι γρίφοι όσο περνάει το παιχνίδι γίνονται όλο και πιο δημιουργικοί. Πράγμα που το κάνει να σε κερδίζει όλο και περισσότερο. Στην αρχή υπήρχε ένα μούδιασμα από μέρους μου. Έχω παίξει και τα 2 πρόσφατα αριστουργήματα Breath of the Wild και Tears of the Kingdom και ο μυστήριος χειρισμός με έκανε να νιώθω πως αγόρασα πατάτα. Είπα να δώσω χρόνο για να συνηθίσω τα motion controls και σε μεγάλο βαθμό τα κατάφερα. Σε μια πρώτη εντύπωση ίσως σκεφτεί κάποιος ότι αυτός ο χειρισμός δεν προσφέρει κάτι, όμως πιστεύω πως θα έχανε αν ήταν συμβατικός. Το πως κινείται ο Link, το πως χτυπάει ή πετάει κάποια πράγματα ή εχθρούς έχει σημασία. Το βασικό αρχνητικό είναι τα γραφικά. Μου φαίνεται αδιανόητο, έχοντας παίξει το προ 23 ετών Windwaker, το Skyward Sword παρά το ότι βγήκε πριν 14 χρόνια καταφέρνει να δείχνει παλαιότερο και πιο ξενέρωτο. Αν η Nintendo είχε κινηθεί κοντά στο στυλ του Windwaker θα είχαμε και ένα όμορφο εκτός από εξαιρετικό παιχνίδι. Αυτά που θα δείτε από θέμα gameplay και γενικά η αίσθηση που μου μετέδωσε είναι ότι πρόκειται σαν τον άμεσο προάγγελο του Tears of the Kingdom. Πολλοί χειρισμοί και ιδέες φαίνεται πως ξεκίνησαν εδώ και τελειοποιήθηκαν στο TotK. Όπως προανέφερα, το παιχνίδι είναι πραγματικά μεγάλο σε διάρκεια, παρά το ότι ο χάρτης δεν είναι τόσο μεγάλος, υπάρχουν πολλά dungeons με εξαιρετικούς γρίφους που κάνουν το παιχνίδι κλασικό. Για μένα αξίζει αν έχετε περιέργεια, υπομονή και χρόνο να επενδύσετε σε αυτό το πισωγύρισμα, αν δεν το έχετε κάνει για να δείτε πως φτάσαμε στα 2 τελευταία παιχνίδια.