Преди да започна моята критика, трябва да кажа две неща:
а) Имам голям опит с боите с тебешир, използвала съм и Annie Sloan, и Novocolor, които предлага Praktiker, и съм боядисвала в къщата на село, маса, скрин, нощни шкафчета и голяма етажерка в различни етапи.
б) Никога досега не съм правила отрицателна критика за продукт, дори когато не съм била доволна.
Но...
С този неприемлив продукт, който Vernilac нарича боя с тебешир, толкова много се затрудних, толкова много се ядосах, толкова много се разочаровах, че реших да спася други потребители от такава авантюра.
Не знам откъде да започна...
Първо, е толкова рядка, че са ти нужни 4 слоя, за да кажеш, че си постигнал някакво покритие. Не го разбираш на първия слой, защото не всичко постига пълно покритие от първия път. Затова и аз се подлъгах и продължих. На втория го разбрах, но вече бях вложила и пари, и толкова труд, че не исках да призная, че съм се хванала толкова наивно. И продължих.... Боядисвам вече три дни. Разбираш и при измиването на четките колко е бедна на пигменти...
Но има и по-лошо! Пигментите, от които е съставена, се разделят веднага. Вижте и снимките, които прилагам. Налагаше ми се да държа бъркалка в съда и да разбърквам преди всяко потапяне на четката!
Но и пак! При всеки мазок оставяше тук една по-светла, а там една по-тъмна нюанс. И колкото се опитвах да го подобря, на друго място ставаше. На петия слой днес, и не съм постигнала равномерност... Изтощена съм и съм толкова ядосана, че в крайна сметка след всичко това няма и да имам мебелите, които исках. Станаха като клоунски!
Дори и на снимка от обикновен телефон се виждат двата цвята, които дава.
Вземете каквато и да е друга марка. По-лошо няма да ви излезе!
Πριν ξεκινήσω την κριτική μου, πρέπει να πω δύο πράγματα:
α) Έχω μεγάλη εμπειρία στα χρώματα κιμωλίας, έχω χρησιμοποιήσει και Annie Sloan, και τα Novocolor που φέρνει το Practiker κι έχω βάψει στο εξοχικό, τραπέζι, συρταριέρα, κομοδίνα, και μεγάλη ραφιέρα σε διαφορετικές φάσεις.
β) Δεν έχω ξανακάνει αρνητική κριτική σε προϊόν, ακόμη κι όταν δεν ήμουν ευχαριστημένη.
Αλλά...
Με αυτό το απαράδεκτο προϊόν, που η Vernilac ονομάζει χρώμα κιμωλίας, έχω τόσο πολύ δυσκολευτεί, τόσο πολύ αγανακτήσει, τόσο πολύ απογοητευτεί, που σκέφτηκα να σώσω άλλους χρήστες από τέτοια περιπέτεια.
Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω...
Κατ' αρχάς είναι τόσο αραιό, που χρειάζεσαι 4 χέρια, για να πεις ότι πέτυχες κάποια κάλυψη. Δεν το καταλαβαίνεις στο πρώτο χέρι, γιατί όλα δεν πετυχαίνουν πλήρη κάλυψη στο πρώτο. Γι' αυτό και την πάτησα και συνέχισα. Στο δεύτερο το αντιλήφθηκα, μα είχα κιόλας επενδύσει χρήματα και τόσο κόπο, που δεν ήθελα να παραδεχτώ πως πιάστηκα τόσο κορόιδο. Και συνέχισα.... Βάφω τρεις μέρες τώρα. Το καταλαβαίνεις και στο ξέπλυμα των πινέλων πόσο φτωχό σε χρωστικές είναι...
Όμως υπάρχει και χειρότερο! Οι χρωστικές που το αποτελούν διαχωρίζονται αμέσως. Δείτε και τις φωτογραφίες που παραθέτω. Αναγκαζόμουν να έχω ένα αναδευτήρι μέσα στο δοχείο και να ανακατεύω πριν από κάθε βούτηγμα του πινέλου!
Μα και πάλι! Στην κάθε πινελιά άφηνε αλλού μια απόχρωση πιο ανοιχτή και αλλού μια πιο σκούρα. Κι όσο προσπαθούσα να το βελτιώσω, γινόταν σε άλλο σημείο. Στο πέμπτο χέρι σήμερα, και δεν έχω πετύχει ομοιομορφία... Έχω εξαντληθεί κι είμαι τόσο θυμωμένη, που τελικά μετά από όλα αυτά δεν θα έχω και τα έπιπλα που ήθελα. Σαν καραγκιόζικα έγιναν!
Ακίμη και σε φωτογραφία από απλό κινητό, φαίνονται οι διχρωμίες που βγάζει.
Πάρτε οποιαδήποτε άλλη μάρκα. Χειρότερη δεν θα σας βγει!