Всичко зависи от цената за това, което предлагат, и разбира се, ако всички единични малцови уискита ни бяха дадени безплатно, това би било нещо изключително за имане у дома. Но това не е така, затова всеки трябва да търси това, което си заслужава времето и парите.
Този конкретен аз намерих на много добра цена (34 евро), истината е, че това трябва да бъде неговата истинска цена, а не настоящата. Цените на единичните малцови уискита в цялостност са изстреляли на неразумни нива през последните години, било заради общата криза или защото категорията преживява златна епоха, където дори последните издания на Грантс - 12 и 18-годишни издания, се предлагат за прекомерни суми. Цените накрая ще се върнат назад, но междувременно трябва да видим какво е най-доброто, което можем да направим с многото налични уискита.
Тук имаме единичния малц, който придава вкус (какъвто и да е вкусът) на известния Дюърс - Дюърс има малко от него и останалото е пълно с евтин зърнен уиски, като Абърфелди е дестилерията. С Дюърс, като има голяма аудитория и вероятно възможност за печалба, решиха да го пуснат като самостоятелен продукт, така че сега съществува в различни издания, като 12, 18 години и т.н.
Не е нужно да казваме, че е гладко, че има вкус, който няма да намерим в уискито за 20-25 евро, че няма да ни даде грубо усещане за алкохол - това се отнася за всички единични малцови уискита. То няма да се откроява, това е нещо, което очакваме. Няма да го хвалят само заради това, все пак, плащаме за него с цената.
На носа има мед, цитрусови плодове, намек за ванилия; на вкуса има цитрусови плодове, сладост, намек за киселинност от дъб, общо взето плодовит. Усещането за лекота е доста разочароващо, не бих го нарекъл копринено гладко. Финалът е със средна продължителност, малц, портокалови масла, понякога нещо като карамел.
Това е типично, доста типично хайландско уиски, не го различавам като особено уникален вкусов профил. За 40+ евро дори не го обсъждам, но дори и на по-ниска цена не виждам причина да го купувам отново, по-добре е да опитам нещо ново.
Όλα είναι συνάρτηση της τιμής για αυτό που προσφέρουν και φυσικά εάν μας τα χάριζαν όλα τα single malt ουίσκυ θα ήταν κάτι το εξαιρετικό για να έχουμε στο σπίτι μας. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό οπότε πρέπει να αναζητήσει ο καθένας τι αξίζει τον χρόνο του και τα χρήματα του.
Το συγκεκριμένο το βρήκα σε μια πολύ καλή τιμή (34ε), η αλήθεια είναι πως αυτή θα έπρεπε να ειναι η πραγματική τιμή του και όχι η τωρινή. Οι τιμές των single malt γενικά έχουν εκτοξευτεί σε παράλογα επίπεδα τα τελευταία χρόνια, λόγω γενικότερης κρίσης, είτε επειδή το είδος διανύει μια χρυσή εποχή όπου και το τελευταίο Grant's που λέει ο λόγος κυκλοφορεί εκδόσεις των 12 και 18 χρόνων για υπέρογκα ποσά. Οι τιμές θα επανέρθουν, στο μεταξύ βλέπουμε τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε μέσα στα τόσα ουίσκυ που υπάρχουν.
Εδώ έχουμε το single malt που δίνει την γεύση (την όποια γεύση δλδ) στο γνωστό Dewar's - ένα Dewar's έχει λίγο απο αυτό δλδ και το υπόλοιπο γεμίζεται με φτηνό grain whisky, το Aberfeldy είναι το αποστακτήριο. Με το Dewar's να εχει ενα μεγάλο κοινό και μάλλον την ευκαιρία για κέρδος, είπαν να το κυκλοφορήσουν καθεαυτό, οπότε υπάρχει πλεον σε διάφορες εκδόσεις, των 12, 18 ετών κλπ.
Εννοείται πως είναι απαλό, πως έχει ενα γευστικό στόμα που δεν θα βρούμε σε ένα ουίσκυ των 20-25ευρώ, πως δεν θα μας δώσει αίσθηση σκληρής αλκοόλης, αυτά ισχύουν με όλα τα single malt. Δεν θα το ξεχωρίσουν δλδ, είναι κάτι που το περιμένουμε. Δεν θα το παινέψουμε μόνο για αυτό, εξάλλου αυτό το πληρώνουμε στην τιμή.
Στην μύτη, μέλι, εσπεριδοειδή, υποψίες βανίλιας, στο στόμα, εσπεριδοειδή, γλύκα, μια οξύτητα απο το βαρέλι, γενικά φρουτώδες. Αίσθηση του αραιού, μάλλον απογοητευτική, δεν θα το έλεγα silky smooth. Επίγευση μέτριας διάρκειας, βύνη, έλαια πορτοκαλιού, ενίοτε κάτι σε butterscotch.
Είναι ένα τυπικό, μάλλον πολύ τυπικό Highland, δεν το ξεχωρίζω σαν ιδιαίτερο το γευστικό τοπίο, για 40+ ευρώ δεν το συζητώ, αλλά και σε μια χαμηλότερη τιμή δεν βρίσκω τον λόγο να το ξαναπάρω, καλύτερα να δοκιμάσω ένα καινούριο.
