Една прекрасна катеричка открива близо до гнездото си едно цвете и решава да го „осинови“. Но е свръхзащитнически настроена и едва не го „убива“. За щастие, приятелят й Птичето търпеливо й обяснява как трябва да се държи с всяко цвете, за да живее и да разцъфти...
След невероятната книга „Крадецът на листа“, взех на децата си „Моето собствено цвете“. Главните герои са същите – милата Катеричка и Птичето! Наистина, не бих искала някой друг... Този път Катеричката си е научила урока. Тъй като през есента загуби листата от дървото си, сега, когато е пролет, не иска да загуби и цветето си!
Още една изключително умна детска книга, пълна с ярко оцветени илюстрации и хумористични диалози! Всяка нейна страница е приятна изненада, която пленява малки и големи очи...
Това е добра възможност да поговоря с децата си за пролетта и нейните характеристики... Красивите цветя, лястовиците, прохладните дъждове и слънцето. Също така да научим имената на цветята и начини да се грижим за тях.
Цветята са живи организми и имат нужда от вода, въздух и слънце, за да растат и да цъфтят. Те дават храна на някои насекоми, но най-вече изпитваме спокойствие и радост всеки път, когато ги виждаме.
Получаваме и един голям урок... Че цветята и природата като цяло са за всички и не принадлежат на никого конкретно. Трябва да се отнасяме с любов и уважение към тях, за да се радваме всички заедно на природните красоти на нашата планета.
Не мога да пропусна темата за свръхзакрилата, която виждаме при много родители... Свръхзакрилата не помага на децата. Не им позволява да дишат и да се развиват, точно като цветето. Със сигурност никой не иска увехнали цветя и деца! За щастие, Катеричката го разбра навреме и даде пространство на цветето си да разцъфти и да расте, както иска.
Размерът и на тази книга е голям и има твърда корица, така че малките ръчички могат да я разлистват сами.
На корицата отново виждаме Катеричката и Птичето на познатата ни поляна в средата на гората, през пролетта, а в центъра има красиво жълто маргаритка.
Краят не е толкова неочакван, колкото при „Крадеца на листа“, но остава хумористичен и приятен.
И това е една от книгите, които често четем, въпреки че любимата ни е „Крадецът на листа“.
Нямам търпение да прочета следващите книги от същата поредица, „Крадецът на снега“ и „Крадецът на слънцето“! Сигурна съм, че са също толкова невероятни!
Ένας πανέμορφος Σκίουρος ανακαλύπτει κοντά στην φωλιά του ένα λουλούδι και αποφασίζει να το "υιοθετήσει". Είναι όμως υπερπροστατευτικός και παραλίγο να το "σκοτώσει". Ευτυχώς, ο φίλος του το Πουλί, του εξηγεί με υπομονή, πώς πρέπει να συμπεριφέρεται σε κάθε λουλούδι για να ζήσει και να ανθίσει...
Μετά το καταπληκτικό βιβλίο "Ο κλέφτης των Φύλλων", πήρα στα παιδάκια μου "Το δικό μου Λουλούδι". Οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι, ο γλυκύτατος Σκίουρος και το Πουλί! Πραγματικά, δεν θα ήθελα κάποιους άλλους... Αυτή τη φορά, ο Σκίουρος έχει πάρει το μάθημά του. Επειδή το Φθινόπωρο έχασε τα φύλλα από το δέντρο του, τώρα που είναι Άνοιξη, δεν θέλει να χάσει και το λουλούδι του!
Ακόμα ένα πανέξυπνο παιδικό βιβλίο γεμάτο έντονα χρωματιστά σκίτσα και χιουμοριστικούς διαλόγους! Κάθε σελίδα του είναι και μία ευχάριστη έκπληξη που αιχμαλωτίζει μικρά και μεγάλα μάτια...
Είναι μια καλή ευκαιρία για να μιλήσω στα παιδάκια μου για την Άνοιξη και τα χαρακτηριστικά της... Τα όμορφα λουλούδια, τα χελιδόνια, τις δροσερές βροχούλες και τον ήλιο. Επίσης, να μάθουμε τα ονόματα των λουλουδιών, αλλά και τρόπους για να τα φροντίζουμε.
Τα λουλούδια είναι ζωντανοί οργανισμοί κι έχουν ανάγκη από νερό, αέρα και ήλιο για να μεγαλώσουν και να ανθίσουν. Δίνουν τροφή σε κάποια έντομα, αλλά κυρίως νιώθουμε ηρεμία και χαρά κάθε φορά που τα βλέπουμε.
Παίρνουμε επίσης ένα μεγάλο μάθημα... Ότι τα λουλούδια και η φύση γενικότερα, είναι για όλους και δεν ανήκουν σε κανέναν συγκεκριμένα. Πρέπει να τους φερόμαστε με αγάπη και σεβασμό, για να χαιρόμαστε όλοι μαζί τις φυσικές ομορφιές του πλανήτη μας.
Δεν θα μπορούσα να παραλείψω το θέμα της υπερπροστασίας που βλέπουμε σε πολλούς γονιούς... Η υπερπροστασία δεν βοηθάει τα παιδιά. Δεν τα αφήνει να αναπνεύσουν και να αναπτυχθούν, ακριβώς όπως το λουλούδι. Σίγουρα κανένας δεν θέλει μαραμένα λουλούδια και παιδιά! Ευτυχώς, ο Σκίουρος το κατάλαβε έγκαιρα κι έδωσε χώρο στο λουλούδι του να ανθίσει και να μεγαλώσει όπως θέλει.
Το μέγεθος και αυτού του βιβλίου είναι μεγάλο κι έχει χοντρό εξώφυλλο, κι έτσι τα μικρά χεράκια μπορούν να το ξεφυλλίζουν μόνα τους.
Στο εξώφυλλο βλέπουμε πάλι τον Σκίουρο και το Πουλί στο γνωστό μας ξέφωτο στη μέση του δάσους, την Άνοιξη και στο κέντρο υπάρχει μία όμορφη κίτρινη μαργαρίτα.
Το τέλος του δεν είναι τόσο ανατρεπτικό όσο στον Κλέφτη των Φύλλων, αλλά παραμένει χιουμοριστικό κι ευχάριστο.
Και αυτό είναι ένα από τα βιβλία που διαβάζουμε συχνά, αν και το αγαπημένο μας είναι ο Κλέφτης των Φύλλων.
Ανυπομονώ να διαβάσω τα επόμενα βιβλία της ίδιας σειράς, "Ο Κλέφτης του Χιονιού" και "Ο Κλέφτης του Ήλιου"! Σίγουρα είναι εξίσου καταπληκτικά!