Фантазуу е зоологическа градина, пълна с животни от различни части на света. Марджи, майката слоница, си спомня за „свободния“ си живот и учи малкото си слонче, което е родено в плен, какъв е животът в саваната на Африка! Към тяхната компания се присъединява Гур, лъвът с лъвчетата си, делфини, маймунки, една полярна мечка и един комодски дракон... За всички тях Фантазуу прилича на затвор... Но маймунките измислят план да освободят всички животни... Дали ще успеят?
Лично аз изобщо не обичам зоологическите градини и ги избягвам... Обземам се от меланхолия, когато виждам толкова много красиви животни, затворени в малки клетки, далеч от родината си. Някои по-диви като лъвовете или тигрите са се предали на съдбата си и просто лежат по цял ден... Да не говорим за други, които нервно обикалят в кръг и е очевидно, че са психически болни!
Когато прочетох „Фантазуу“, бях шокирана! Най-накрая, детска книга, която казва истината за живота на пленените животни, по прост и разбираем начин, така че да я разбират и малки, и големи.
Чрез историите на животните научаваме за техните навици и живота им в естествената им среда, за разлика от начина, по който живеят в зоологическите градини.
Най-вече обаче, малките деца научават, че животните не са бездушни експонати, а невинни създания, които са пленени и осъдени на живот, който не са избрали и не им подхожда.
Страхотната илюстрация върви ръка за ръка със също толкова страхотния текст... Въпреки че е доста голяма, не исках да я оставя по средата... Същото и децата ми...
В началото на книгата има много красив текст за забраната на цирковете с животни и закриването на последната човешка зоологическа градина! И нещо, което ми напомни за моето детство... Забраната на мечкаря! Една мечка да танцува по ритъма на господаря си, който удря дайре, а ние да хвърляме пари... Просто настръхвам от този детски спомен...
В края на книгата има алтернативни предложения за занимания с деца, вместо посещение на зоологическа градина.
Прочели сме още една книга на Катрина Цантали, „Софаки и До“, която учи малки и големи на уважение, любов и грижа към всички животни.
Но Фантазуу е просто невероятна! Помага на децата да научат истинските условия на живот на животните в зоологическите градини и издига тези понятия...
Също така, всеки път, когато чета „Фантазуу“, правя още една връзка... Малкото слонче от Фантазуу би могло да бъде „Окованият слон“ на Хорхе Букай... Родено в плен, чувства, че няма сили да избяга и просто се е предало на съдбата си.
Не се считам за активистка, но обичам хората, животните и природата. Тази книга ми помага да предам ценностите, чувствителността и мислите си на децата си, с надеждата, че ще изградят по-добър свят!
Представете си всички зоологически градини да бъдат затворени и пленените животни да бъдат пуснати на свобода в естествената им среда!
Никога не се знае... Хората вече започват да мислят по различен начин... След като вече няма животни в цирковете, вярвам, че скоро ще затворят и зоологическите градини...
Може би някой ден ще стане и това... Аз обаче ще продължа да не посещавам зоологически градини с децата си... Предпочитам приюти за животни и ферми с домашни животни, които живеят с достатъчно свобода и достойнство. Също така гледаме документални филми за дивите животни и така научаваме всичко за живота им.
"Фантазуу" е посветена на Базу, шимпанзето, което беше "неутрализирано" в Атическия зоопарк в опита си да намери свободата си!
От тази книга ще запомня две фрази: "Животът във Фантазуу нямаше нищо общо с живота в Африка" и "Животните принадлежат на природата! Не в клетки."
Το Φανταζού είναι ένας ζωολογικός κήπος, γεμάτος ζώα από διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Η Μάρτζι, η μαμά ελεφαντίνα, αναπολεί την "ελεύθερη" ζωή της και μαθαίνει στο ελεφαντάκι της, που γεννήθηκε σε αιχμαλωσία, πώς είναι η ζωή στη σαβάνα της Αφρικής! Στην παρέα τους μπαίνει ο Γκουρ το λιοντάρι με τα λιονταράκια του, δελφίνια, μαϊμουδάκια, μία πολική αρκούδα κι ένας δράκος του Κόμοντο... Το Φανταζού για όλους αυτούς μοιάζει με μία φυλακή... Τα μαϊμουδάκια όμως καταστρώνουν ένα σχέδιο για να ελευθερώσουν όλα τα ζώα... Άραγε θα τα καταφέρουν;
Προσωπικά, δεν αγαπώ καθόλου τους ζωολογικούς κήπους και τους αποφεύγω... Με πιάνει μελαγχολία, βλέποντας τόσα πολλά όμορφα ζώα, να ζουν εγκλωβισμένα σε μικρά κλουβιά, μακριά από την πατρίδα τους. Κάποια πιο άγρια όπως τα λιοντάρια ή οι τίγρεις, έχουν παραδοθεί στην μοίρα τους και απλά παραμένουν ξαπλωμένα όλη μέρα... Για να μην πω για κάποια άλλα, που περπατούν νευρικά σε κύκλους και είναι ολοφάνερο ότι είναι ψυχικά άρρωστα!
Μόλις διάβασα το "Φανταζού" έπαθα σοκ! Επιτέλους, ένα παιδικό βιβλίο που λέει την αλήθεια για τη ζωή των αιχμάλωτων ζώων, με απλό και κατανοητό τρόπο για να καταλαβαίνουν μικροί και μεγάλοι.
Μέσα από τις ιστορίες των ζώων, μαθαίνουμε τις συνήθειες και τη ζωή τους στον φυσικό τους χώρο, σε αντίθεση με τον τρόπο που ζουν σε ζωολογικούς κήπους.
Κυρίως όμως, τα μικρά παιδιά μαθαίνουν, ότι τα ζώα δεν είναι άψυχα εκθέματα, αλλά αθώα πλάσματα που είναι αιχμάλωτα και καταδικασμένα σε μία ζωή που δεν διάλεξαν και δεν τους ταιριάζει.
Η καταπληκτική εικονογράφηση ακολουθεί το εξίσου καταπληκτικό κείμενο... Αν και είναι αρκετά μεγάλο, δεν ήθελα να το αφήσω στη μέση... Το ίδιο και τα παιδάκια μου...
Στην αρχή του βιβλίου υπάρχει ένα πολύ όμορφο κείμενο για την απαγόρευση των τσίρκων με ζώα και το κλείσιμο του τελευταίου ζωολογικού κήπου ανθρώπων! Και κάτι που μου θύμισε τα δικά μου παιδικά χρόνια... Την απαγόρευση του Αρκουδιάρη! Μία αρκούδα να χορεύει στους ρυθμούς του αφεντικού της που χτυπάει το ντέφι κι εμείς να ρίχνουμε χρήματα... Απλά ανατριχιάζω σε αυτή την παιδική ανάμνηση...
Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις για δραστηριότητες με παιδιά, αντί για επίσκεψη σε ζωολογικό κήπο.
Έχουμε διαβάσει ακόμα ένα βιβλίο της Κατρίνας Τσάνταλη, "Το Σοφάκι και ο Ντο" που διδάσκει σε μικρούς και μεγάλους τον σεβασμό, την αγάπη και την φροντίδα προς όλα τα ζώα.
Το Φανταζού όμως είναι απλά καταπληκτικό! Βοηθάει τα παιδιά να γνωρίσουν τις αληθινές συνθήκες διαβίωσης των ζώων σε ζωολογικούς κήπους και απογειώνει αυτές τις έννοιες...
Επίσης, κάθε φορά που διαβάζω το "Φανταζού" κάνω ακόμα μία σύνδεση... Το μικρό ελεφαντάκι από το Φανταζού, θα μπορούσε να είναι "Ο Αλυσοδεμένος Ελέφαντας" του Χόρχε Μπουκάι... Γεννήθηκε στην αιχμαλωσία, νιώθει ότι δεν έχει δυνάμεις να ξεφύγει κι απλώς έχει παραδοθεί στην μοίρα του.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ακτιβίστρια, αλλά αγαπώ τόσο τους ανθρώπους, όσο τα ζώα και τη φύση. Αυτό το βιβλίο με βοηθά να μεταδώσω τις αξίες, τις ευαισθησίες και τις σκέψεις μου στα παιδάκια μου, με την ελπίδα ότι θα χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο!
Φαντάσου να έκλειναν όλοι οι ζωολογικοί κήποι και τα αιχμάλωτα ζώα να αφήνονταν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον!
Ποτέ δεν ξέρεις... Οι άνθρωποι πια έχουν αρχίσει να σκέφτονται διαφορετικά... Αφού σταμάτησαν να υπάρχουν ζώα σε τσίρκο, πιστεύω σύντομα θα κλείσουν και οι ζωολογικοί κήποι...
Ίσως κάποια μέρα γίνει κι αυτό... Εγώ, πάντως θα συνεχίσω να μην επισκέπτομαι ζωολογικούς κήπους με τα παιδάκια μου... Προτιμώ καταφύγια ζώων και φάρμες με οικόσιτα ζώα που ζουν με αρκετή ελευθερία και αξιοπρέπεια. Επίσης, βλέπουμε ντοκιμαντέρ για τα άγρια ζώα κι έτσι μαθαίνουμε τα πάντα για τη ζωή τους.
Το "Φανταζού" είναι αφιερωμένο στον Μπαζού, τον χιμπατζή που "εξουδετερώθηκε" στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, στην προσπάθειά του να βρει την ελευθερία του!
Από αυτό το βιβλίο θα κρατήσω δύο φράσεις: "Η ζωή στο Φανταζού δεν είχε καμία σχέση με τη ζωή στην Αφρική" και "Τα ζώα ανήκουν στην φύση! Όχι σε κλουβιά".