Положителни страни:
Стягаш го колкото искаш
Не ти трябват 15 различни стяги (повече за това в отрицателните, накрая може би си заслужава)
Отрицателни страни:
Сам по себе си с времето (или при липса на употреба) променя твърдостта си, поради тенденцията да иска да освободи силата от пружината и постепенно се развива сам.
Трудно се настройва. Не е просто „затягаш, развиваш“. Има два винта. И всеки играе своята роля. Единият определя колко е отворена дръжката спрямо фиксираната дръжка. А другият колко стегната е пружината. Но единият влияе на другия, защото щом завиеш вътрешния (пружина), се налага да развиеш външния (дръжка), защото единият завива другия и дръжката се стяга. Но после пружината пак се отпуска, когато развиеш дръжката.
Да стегнеш пружината всеки път отнема по една-две минути.
Тоест взимаш тази стяга за „удобство“, за да не ти трябват 15 стяги, и накрая имаш една не особено функционална или просто досадна при дългосрочна употреба.
Θετικά:
Το σφίγγεις όσο θες
Δεν χρειάζεσαι 15 διαφορετικούς σφιγκτήρες (more on that στα αρνητικά, τελικά ίσως αξίζει)
Αρνητικά:
Από μόνο του αλλάζει με την χρήση (ή την έλλειψη αυτής) την σκληρότητα, λόγω της τάσης του να θέλει να απελευθερώσει την δύναμη από το ελατήριο και σιγά σιγά ξεβιδώνει μόνο του.
Είναι δύσκολο στην ρύθμιση. Δεν είναι ότι απλά «βιδώνεις ξεβιδώνεις». Έχει δύο βίδες. Και η κάθε μία παίζει τον ρόλο της. Η μία στο πόσο ανοιχτή είναι η λαβή από την σταθερή λαβή. Και η άλλη πόσο σφιχτό είναι το ελατήριο. Αλλά η μία επηρεάζει την άλλη γτ μόλις βιδώνεις την εσωτερική (ελατήριο) καταλήγεις να πρέπει να ξεβιδώσεις την εξωτερική (λαβή) γιατί η μία βιδώνει την άλλη και σφίγγει η λαβή. Αλλά μετά χαλαρώνει το ελατήριο ξανά όταν ξεβιδώνεις την λαβή.
Το να σφίξεις το ελατήριο κάθε φορά καταλήγει να παίρνει κανένα δυο λεπτά.
Δηλαδή παίρνεις τον σφιγκτήρα αυτόν για “comfort” για να μην χρειαστεί να έχεις 15 σφιγκτήρες, και καταλήγεις να έχεις έναν μη ιδιαίτερα λειτουργικό ή απλά ενοχλητικό στη μακροχρόνια χρήση του.