Без значение дали пиете това, просто "скромното" тригодишно, или единичното малцово и всичко между тях (още не съм достигнал 18-годишното), разбирате, че пиете семейство от напитки с общи корени.
Ароматите и послевкусът могат да се различават, и от определена точка нататък, когато се движите нагоре в категорията, сложността и изтънчеността също се увеличават, но основните принципи остават.
Защото лично аз никога не съм харесвал шотландско уиски, освен няколко изключения, когато това конкретно излезе наяве преди години, "щракна"...
Разбира се, по време на пътуването опитах и други ирландски уискита и други избори от същата марка. Все пак, това остава моят основен и "редовен" избор.
Много добро, ако не най-доброто, уиски в ценовия диапазон от 20 евро.
Стойностно.
Ειτε πινεις αυτο, το απλο "ταπεινο" τριαρι,ειτε το single malt και ολα τα ενδιαμεσα(στο δεκαοχταρι δεν εχει φτασει ακομη η χαρη μου) καταλαβαινεις οτι πινεις μια οικογενεια ποτων με κοινες ριζες.
Διαφερουν ενδεχομενως οι νοτες και η επιγευση και απο ενα σημειο και μετα και οσο ανεβαινεις κατηγορια ανεβαινει επισης η πολυπλοκοτητα και το ραφιναρισμα αλλα οι βασικες αρχες παραμενουν.
Επειδη προσωπικα ποτε δεν μου αρεσαν τα σκωτσεζικα,πλην ελαχιστων εξαιρεσεων,οταν πριν χρονια προεκυψε το συγκεκριμενο,"ηλθε και εδεσε"...
Στην διαρκεια φυσικα, δοκιμασα και αλλα ιρλανδεζικα και αλλες επιλογες της ιδιας μπραντας.Το συγκεκριμενο ομως παραμενει η βασικη και "τακτικη" επιλογη μου.
Ενα πολυ καλο,αν οχι το καλυτερο, ουισκι στο φασμα των 20ε.
Αξιο.