Много съм доволен. Имам го около 6 месеца и главно го използвам за печене на стекове, пиле и бургери.
Първоначално го загрявам за 2-3 минути на ниво 4, след което го оставям на ниво 6 за около 5 минути, за да запече (с котлона зададен на ниво 9). Леко оливам месото и го слагам в тигана след като го избърша с кухненска хартия. Готви се перфектно. Става хрупкаво отвън и сочно отвътре и не залепва за тигана. Не го готвя на по-висока температура, за да избегна изгаряне на месото, но и за да предотвратя изгарянето на мазнините в тигана и да го направя по-лесен за почистване.
След като приключа с готвенето, го оставям да се охлади малко и след това изливам топла вода с течен сапун и го оставям да постои за малко. Почиства се напълно само с гъба за съдове. Ако останат бели петна, те лесно се почистват с малко оцет и изглежда като нов. Има вътрешно и външно емайлирано покритие, така че не ръждясва, но разбира се, трябва да се отнася с внимание, за да се избегне всякаква повреда. Има дървена дръжка, така че не се изгаряте, но ако искате, можете да я отвинтите, за да я сложите във фурната.
Но внимавайте! Всички тигани или съдове от чугун не трябва да се загряват внезапно на висока температура, нито да се добавя студена вода, когато все още са горещи, тъй като ще се изкривят.
Също така го използвам като обикновен тиган, за пържене с масло, например картофи, риба, кюфтета, калмари и също се получават перфектно, но лично предпочитам неръждаема стомана за тях, тъй като са по-удобни за употреба, по-леки и не се страхувам да ги повредя.
Яйцата също се пържат без да залепват, докато ги сложите в тигана, когато маслото все още е студено, и после ги пържите на слаб огън, около ниво 4 или 5, за по-дълго време (същото важи и за тигани от неръждаема стомана).
Той е тежък, скъп, но си заслужава парите, защото ако се грижите за него, ще го имате цял живот
Ειμαι πολυ ευχαριστημενη.Το εχω περιπου 6 μηνες και το χρησιμοποιω κυριως για να ψηνω τις μπριζολες, το κοτοπουλο και το μπιφτεκια.
Το ζεσταινω αρχικα 2-3 λεπτα στο 4 και μετα το αφηνω στο 6 αλλα 5 λεπτα περιπου για να καψει (με ανωτερη διαβαθμιαση της εστιας το 9). Λαδωνω ελαφρα το κρεας και το ριχνω στο τηγανι, αφου το εχω λαδωσει λιγο με χαρτι κουζινας. Ψηνεται τελεια. Γινεται τραγανο απ' εξω και ζουμερο μεσα και δεν κολαει στο τηγανι. Δεν το ψηνω σε μαγαλυτερη θερμοκρασια και για να μην καψω το κρεας , αλλα και για να μην καουν τα λιπη στο τηγανι και ετσι να καθαρισουν πιο ευκολα.
Μολις τελειωσω το ψησιμο, το αφηνω λιγο να κρυωσει και μετα του βαζω ζεστο νερο με απορρυπαντικο πιατων και το αφηνω λιγη ωρα. Καθαριζει τελειως, απλα με το σφουγγαρακι των πιατων. Αν μεινουν καποια ασπρα στιγματα,καθαριζουν πανευκολα με λιγο ξυδι και ειναι σαν καινουργιο. Εχει εσωτερικη και εξωτερικη επιστρωση απο σμαλτο και ετσι δεν σκουριαζει, αλλα βεβαια θελει προσοχη να μην χτυπηθει. Εχει ξυλινο χερι και ετσι δεν καιγεσαι, αλλα αν θελεις μπορεις να το ξεβιδωσεις για να το βαλεις στο φουρνο.
Προσοχη ομως! Ολα τα μαντεμενια τηγανια η κατσαρολες δεν πρεπει να ζεσταινονται αποτομα σε δυνατη φωτια, ουτε να βαζουμε κρυο νερο οταν ειναι ακομη καυτα, γιατι θα σκευρωσουν.
Το εχω χρησιμοποησει και σαν κοινο τηγανι, για να τηγανισω με λαδι π.χ. πατατες, ψαρια, κεφτεδες, καλαμαρακια και γινονται επισης τελεια, αλλα εγω προσωπικα γι' αυτα προτιμω τα ανοξειδωτα, που ειναι πιο ευχρηστα, αφου και πιο ελαφρια ειναι και δεν φοβαμαι να μην τα χτυπησω.
Τα αυγα επισης τηγανιζονται χωρις να κολανε, αρκει να τα βαλεις στο τηγανι οταν το λαδι ειναι ακομη κρυο και μετα να τα τηγανισεις σε χαμηλη φωτια, δηλαδη στο 4 ή στο 5 για περισσοτερη ωρα (το ιδιο ισχυει και για τα ανοξειδωτα τηγανια).
Ειναι βαρυ, ακριβο, αλλα αξιζει τα λεφτα του γιατι αν το προσεξεις θα το εχεις μια ζωη