Тази година Ubisoft реши да иновира и да издаде две нови заглавия от серията Assassin's Creed, нещо, което не бяхме свикнали да виждаме до сега. Assassin's Creed: Rogue беше издадена заедно с Assassin's Creed Unity, но, за съжаление, беше налична само за конзоли от предишно поколение. С други думи, заглавието беше нищо повече от странник, засенчен от величието на AC Unity. Въпреки това, когато дойде времето за неговото издаване и с цялото внимание върху AC Unity, пренебрегнатата Assassin's Creed: Rogue се оказа достойна и с право открадна цялото внимание от другото заглавие. Роуг, следователно, като показва своята стойност, въпреки закъснението, може да се каже, че не е бърза конструкция от Ubisoft, а по-скоро умно и оригинално завършване на американската трилогия.
Assassin's Creed: Rogue е уникално преживяване, тъй като виждаме през очите на Тамплиерите, нещо, с което не бяхме свикнали в миналото. Шей е способен убиец, но няма ъпгрейд в битката. Историята на играта ще ви задържи във вълнуващо напрежение от началото до края. Освен това, имаме много връщания на важни герои от миналото, като Хейтъм, Ахил, и Адевале. Продължителността на играта е задоволителна, тъй като всеки път, когато отключите част от картата от гледните точки, ще бъдете потопени в множество налични странични мисии. Графиката и звуковото отделение не представят никакви проблеми; напротив, те правят Rogue достоен наследник на Black Flag. В краткост, пренебрегнатият Rogue идва и показва своята стойност в серията Assassin's Creed.
Τη φετινή χρονιά η Ubisoft αποφάσισε να πρωτοπορήσει και να κυκλοφορήσει δύο νέους τίτλους της σειράς Assassin’s Creed, κάτι που δεν είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε μέχρι τώρα. Το Assassin’s Creed: Rogue κυκλοφόρησε πλάι πλάι με το Assassin’s Creed Unity, αλλά είχε την ατυχία να κυκλοφορήσει μόνο για Last-Generation κονσόλες. Με λίγα λόγια, ο τίτλος δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα αουτσάιντερ, του οποίου τη δόξα έκλεβε το μεγαλείο του AC Unity. Έλα όμως, που έφτασε η ώρα κυκλοφορίας και καθώς όλα τα βλέμματα ήταν στο AC Unity, το παραμελημένο Assassin’s Creed: Rogue αποδείχτηκε αξιότερα και δικαιολογημένα κλέβει την «σκυτάλη» από τον άλλο τίτλο. Το Rogue, λοιπόν, δείχνοντας την αξία του, αν και αργοπορημένα, μπορούμε να πούμε πως δεν είναι μία πρόχειρη κατασκευή της Ubisoft, αλλά αντιθέτως ένα έξυπνο και πρωτότυπο κλείσιμο στην Αμερικανική τριλογία.
Το Assassin’s Creed: Rogue, είναι μία ξεχωριστή εμπειρία μιας και βλέπουμε μέσα από τα μάτια των Ναϊτών, κάτι που δεν συνηθίσαμε στο παρελθόν. Ο Shay είναι ένας ικανότατος δολοφόνος, στον οποίο όμως δεν υπάρχει κάποια αναβάθμιση στο combat. Η ιστορία του παιχνιδιού θα σας κρατήσει προσηλωμένους από την αρχή, έως το τέλος. Επίσης έχουμε πολλές επιστροφές σημαντικών προσώπων από το παρελθόν, όπως ο Haytham, ο Achilles και ο Adewale. Η διάρκεια του παιχνιδιού είναι ικανοποιητική, αφού κάθε φορά που θα ξεκλειδώνετε ένα κομμάτι του χάρτη, από τα viewpoints, τότε θα πνίγεστε από τα διαθέσιμα side missions. Ο γραφικός και ηχητικός τομέας δεν παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα, αντιθέτως κάνουν το Rogue ένα άξια διάδοχο του Black Flag. Με λίγα λόγια, το παραμελημένο Rogue, έρχεται και δείχνει την αξία του στην σειρά Assassin’s Creed.