Този ципуро е, най-малкото, отличен! Един от най-добрите напитки на пазара, точно като всички дестилати от Бабадзимопулос. Въпреки това, за тези, които знаят как да оценят анасона и не са били повлияни от този особен расизъм на атиняните, които мислят, че "без анасон" има нещо общо с, да кажем, без консерванти, без парабени, без хормони, без не знам какво. Те вероятно интерпретират "без" като нещо чисто, нещо автентично, тъй като няма добавки! Ципурото трябва да има анасон, а това без анасон не е ципуро. Нека го наречем по друг начин: раки, цикудия или отрова, но не и ципуро. Да, отрова като повечето на пазара на известната критска цикудия, както и много домашни (не всички "домове" знаят за дестилацията, дори и да имат добри намерения) или албански (90% от обема на пазара) ципуро: направено само от една дестилация и с токсични, смъртоносни опашки и глави в крайния продукт. Чист дървесен алкохол и смърт, с други думи. Ципуро с анасон е гарантирано двойно дестилирано, защото анасонът се добавя при втората дестилация. Нека първо изучим как се правят дестилатите и тяхната история, какво означава ципуро, какво е узо, какво е анасон и какви са ползите му, и какъв е (огромният) му принос към глобалната дестилация, нека опитаме изискани качествени дестилати, прочетем отзиви от дегустатори, уважаваме усилията на достойните производители, уважаваме свещеността на подаръка от Природата към човека, и след това с смирение и благодарност да го пием и също да го критикуваме. И не, казването, че вкусът е субективен, не важи, никога не е важило. Необходимо е знание, преценка, образование и талант, за да се критикува вкусът и качеството.
Το τσίπουρο αυτό είναι, το λιγότερο, εξαιρετικό ! Ένα από τα καλύτερα ποτά της αγοράς όπως και όλα τα αποστάγματα του Μπαμπατζιμόπουλου. Για όσους όμως ξέρουν να εκτιμούν τον γλυκάνισο και δεν έχουν φανατιστεί από αυτόν τον ιδιότυπο ρατσισμό των Αθηναίων που νομίζουν ότι το «χωρίς γλυκάνισο» έχει σχέση ας πούμε με το χωρίς συντηρητικά, χωρίς παραμπένες, χωρίς ορμόνες, χωρίς δεν ξέρω τι. Που μάλλον ερμηνεύουν το «χωρίς» ως κάτι το αγνό, το γνήσιο αφού δεν έχει πρόσθετα ! Το τσίπουρο εννοείται με γλυκάνισο και το χωρίς γλυκάνισο δεν είναι τσίπουρο. Πείτε το αλλιώς' ρακί , τσικουδιά ή δηλητήριο αλλά όχι τσίπουρο. Ναι δηλητήριο όπως η πλειονότητα στην αγορά της περίφημης τσικουδιάς των κρητικών καθώς και πολλών σπιτικών (δεν ξέρουν όλα τα «σπίτια» από απόσταξη κι ας έχουν καλές προθέσεις) ή αλβανικών (το 90% των χύμα στην αγορά) τσίπουρων: μιας και μόνο απόσταξης και με τις τοξικές θανατηφόρες ουρές και κεφαλές μέσα στο τελικό προϊόν. Σκέτο ξυλόπνευμα και θάνατος δηλαδή. Το τσίπουρο με γλυκάνισο είναι εγγυημένα διπλής απόσταξης γιατί ο γλυκάνισος προστίθεται στην δεύτερη απόσταξη. Ας μελετήσουμε πρώτα για τον τρόπο που γίνονται τα αποστάγματα και για την ιστορία τους, τί σημαίνει τσίπουρο, τί ούζο, τί είναι ο γλυκάνισος και ποιες οι ωφέλειές του και ποια η (τεράστια) συμβολή του στην παγκόσμια ποτοποιία, ας δοκιμάσουμε εκλεκτά ποιοτικά αποστάγματα, να διαβάσουμε κριτικές γευσιγνωστών, να σεβαστούμε τον κόπο των άξιων παραγωγών, να σεβαστούμε την ιερότητα ενός δώρου της Φύσης στον άνθρωπο και μετά με ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη ας το πιούμε και ας του κάνουμε και κριτική. Και όχι δεν ισχύει το περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ποτέ δεν ίσχυε. Χρειάζεται γνώση, κρίση, εκπαίδευση και ταλέντο για να κάνεις κριτική γεύσης και ποιότητας.