Очаквах много от този Call of Duty, тъй като го правеше Treyarch сама и имаше 4 години разработка (най-дългото време от всички CoD, които са излизали), а крайният резултат беше просто разочароващ.
Кампанията започна доста обещаващо с много хубави нива и препратки към стари игри. Започна да поставя интересни сюжетни линии като Pantheon, група в ЦРУ, която се опитва да поеме контрола, Cradle – биохимично оръжие, което причинява халюцинации и прави жертвите си агресивни, таен предател, който е отговорен за капана, който Menendez беше заложил в Панама в историята на Black Ops 2, и мистериозното минало на главния герой. Какво разреши от всичко това? НИЩО. Без да спойлвам историята, там където очакваш силен plot twist преди края, играта просто свършва, може би с най-антиклиматичната последна мисия в серията, и оставя останалото за продължения. По мое мнение, кампаниите на Call of Duty тръгнаха надолу от момента, в който решиха да ги сложат всички в един свят и да създадат Cinematic Universe. Вече нито една история не е завършена и оставя много неща за следващите игри.
Мултиплейърът е най-далечното нещо от Black Ops, което съм играл последните години. Картите са в стила на Modern Warfare 2019: големи, хаотични и без поток. Всъщност повечето буквално са взети от картата на Warzone на Black Ops 7, която можете да видите в theater mode засега.
Новото omni movement е приятно да се използва в някои ситуации, но когато срещнеш хора, които правят slide и jump навсякъде, сякаш картите са направени от сапун, осъзнаваш, че не е най-доброто допълнение. Оръжията са окей като употреба и персонализация (макар че отново много са с грешни имена). Combat roles бяха приятни допълнения. Мултиплейърът, въпреки че започна сериозно, завърши като Fortnite и по-зле, продавайки скъпи crossover скинове, които нямат нищо общо с играта и серията. Каква връзка имат костенурките нинджа и American Dad с Call of Duty?
Поне Fortnite е безплатна игра и не нарича себе си шпионски трилър по време на Войната в Залива.
Зомбита, за щастие, са в много по-добро състояние, с вече 6 оригинални карти, които не използват повторно campaign мисии и всяка има свой собствен quest/boss и wonder weapon.
Този път има и основен екипаж след 6 години отсъствие на такъв. Продължава със системите от Cold War, правейки някои нужни промени, за да е интересна играта и да събираш за ъпгрейди дори в по-високите рундове. Картите са всички много хубави и историята на зомбитата се върна там, където трябваше, и продължи тази на Black Ops: Cold War, без да прави отклонения като Vanguard и MW3.
Добрият геймплей (който вече е даденост за CoD), зомбитата и level design-ът на кампанията са това, което го спасява малко, но беше голямо разочарование.
Περίμενα αρκετά από αυτό το Call of Duty μιας και το έφτιαχνε η Treyarch μόνη της και είχε 4 χρόνια ανάπτυξης (τον περισσότερο χρόνο από όλα τα CoD που έχουν βγεί) και το τελικό αποτέλεσμα ήταν απλά απογοητευτικό.
Το campaign ξεκίνησε αρκετά υποσχόμενο με πολύ ωραία levels και αναφορές σε παλιά παιχνίδια. Άρχισε να θέτει ενδιαφέροντα plot threads όπως το Pantheon, ένα γκρούπ μέσα στη CIA που προσπαθεί να αποκτήσει τον έλεγχο, το Cradle ένα βιοχημικό όπλο που προκαλεί παραισθήσεις και κάνει τα θύματά του να γίνονται επιθετικά, ένας κρυφός προδότης που ευθήνεται για την παγίδα που είχε στήσει ο Menendez στον Παναμά στην ιστορία του Black Ops 2 και το μυστηριώδες παρελθόν του πρωταγωνιστή. Τι έλυσε από όλα αυτά? ΤΙΠΟΤΑ. Χωρίς να κάνω spoil την ιστορία, εκεί που περιμένεις ένα δυνατό plot twist πριν τέλος, το παιχνίδι απλά τελειώνει, ίσως και στην πιο anti-climactic τελευταία αποστολή της σειράς και τα αφήνει τα υπόλοιπα για sequels. Κατά τη γνώμη μου, τα call of duty campaigns πήρανε την κάτω βόλτα από τότε που αποφάσισαν να τα βάλουν όλα σε έναν κόσμο και να δημιουργήσουν Cinematic Universe. Καμία ιστορία πια δεν είναι ολοκληρωμένη και αφήνει πολλά πράγματα για τα επόμενα παιχνίδια.
Το multiplayer είναι ότι πιο απόμακρο από Black Ops παίξει τα τελευταία χρόνια. Τα maps είναι στο στυλ του Modern Warfare 2019: μεγάλα, χαοτικά και χωρίς ροή. Μάλιστα τα περισσότερα είναι κυριολεκτικά βγαλμένα από το warzone map του Black Ops 7, το οποίο μπορείτε να δείτε σε theater mode προς το παρόν.
Το καινούριο omni movement είναι ωραίο να χρησιμοποιείς σε κάποια σενάρια, αλλά όταν αντιμετωπίζεις άτομα που κάνουν slide και jump ολούθε, λες και είναι φτιαγμένα τα maps από σαπούνι, αντιλαμβάνεσαι πως δεν είναι και η καλύτερη προσθήκη. Τα όπλα είναι εντάξει σαν χρήση και customization (αν και για ακόμα μια φορά πολλά είναι με λάθος ονόματα). Τα combat roles ήταν ευχάριστες προσθήκες. Το multiplayer ενώ ξεκίνησε σοβαρό, κατέληξε σαν το Fortnite και χειρότερα, πουλώντας πανάκριβα crossover skins που δεν έχουν τίποτα κοινό με το παιχνίδι και τη σειρά. Τι σχέση έχουν χελωνονιτζάκια και ο American Dad Call of Duty;
Τουλάχιστον το Fortnite είναι δωρεάν παιχνίδι και δεν αποκαλεί τον εαυτό του κατασκοπευτικό θρίλερ στην περίοδο του Πολέμου του Κόλπου.
Τα Zombies ευτυχώς είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση, με πλέον 6 αυθεντικές πίστες που δεν επαναχρησιμοποιούν campaign missions και έχουν όλες το δικό τους quest/ boss και wonder weapon.
Αυτή τη φορά επίσης υπάρχει και main crew μετά από 6 χρόνια απουσίας ενός. Συνεχίζει με τα συστήματα του cold war, κάνωντας κάποιες απαραίτητες ώστε να έχει ενδιαφέρον το παιχνίδι και να μαζεύεις για αναβαθμίσεις μέχρι και στα μεγαλύτερα rounds. Οι πίστες είναι όλες πολύ ωραίες και η ιστορία των ζόμπι επανήλθε εκεί που έπρεπε και αυτή συνέχισε του Black Ops: Cold War χωρίς να κάνει παρενθέσεις όπως το Vanguard και MW3.
Το καλό gameplay (που είναι δεδομένο για CoD πλέον), τα ζόμπι και το level design του campaign είναι αυτά που το σώζουν λίγο αλλά ήταν μεγάλη απογοήτευση.
