Леброн, о Леброн, откъде да започна... Сладък мой, мече мое, начинът, по който влизаш в боята и всяваш страх в очите на враговете си... Коприненото нежно докосване около ринга и този невероятен скок... Бих направил всичко за теб. Иска ми се да беше възможно времето да спре, за да не се налага никога да те гледам как се оттегляш. Преживя тежко детство, но никога не изгуби надеждата си. Ти си невероятен дори извън игрището, прекрасен съпруг и баща си, понякога дори те наричам татко. Вечно се страхувам и плача, мислейки си, че един ден ще се оттеглиш. Бих пожертвал живота си, ако това беше единственото нещо, което би могло да донесе усмивка на красивото ти лице. Донесе ми толкова много радост и разбито сърце през всичките тези години. Помня, когато за първи път напусна Кливланд и сякаш сърцето ми се счупи на милион парчета. Но още една сълза се стече от дясното ми око, когато те видях да печелиш първия си пръстен в Маями, просто исках да се върнеш у дома. После моето сладко момче се върна у дома и бях щастлив. 2015 беше трудна година за нас, бебче мое, но през 2016 написа история. Върна се от 3-1 и не можех да повярвам, плачех, крещях, дори чух моя славен крал да възкликва тези думи: „КЛИВЛАНД, ТОВА Е ЗА ТЕБ!“ Не само промени баскетболната игра и света завинаги, но промени и моя свят завинаги. А сега остаряваш, но все още си козелът, мой козел. Обичам те, мече мое, славни мой кралю, Леброн Джеймс.
Λεμπρόν ώ Λεμπρόν από που να ξεκινήσω.. Γλύκα μου, αρκουδάκι μου, ο τρόπος που μπαίνεις στη μπογιά και χτυπάς τον φόβο στα μάτια των εχθρών σου... Το μεταξένιο απαλό άγγιγμα γύρω από το στεφάνι και αυτό το υπέροχο άλμα.... Θα έκανα τα πάντα για σένα. Μακάρι να ήταν δυνατό να παγώσει ο χρόνος, ώστε να μην χρειαστεί ποτέ να σε παρακολουθήσω να αποσύρεσαι. Πέρασες δύσκολα παιδικά χρόνια, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψες την ελπίδα σου. Είσαι καταπληκτικός ακόμα και εκτός γηπέδου, είσαι υπέροχος σύζυγος και πατέρας, μερικές φορές σε αποκαλώ ακόμη και μπαμπά. Φοβάμαι για πάντα και κλαίω, σκεφτόμενος πως μια μέρα θα αποσυρθείς. Θα θυσίαζα τη ζωή μου, αν ήταν το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να κάνει ένα χαμόγελο στο όμορφο πρόσωπό σου. Μου έδωσες τόση χαρά, και ραγάδα καρδιάς όλα αυτά τα χρόνια. Θυμάμαι όταν έφυγες για πρώτη φορά από το Κλίβελαντ και είναι σαν να έχει σπάσει η καρδιά μου σε ένα εκατομμύριο κομμάτια. Αλλά ένα δάκρυ ακόμα έπεσε από το δεξί μου μάτι όταν σε είδα να κερδίζεις το πρώτο σου δαχτυλίδι στο Μαϊάμι, ήθελα απλώς να επιστρέψεις σπίτι. Μετά το γλυκό μου αγοράκι ήρθε σπίτι και χάρηκα. Το 2015 ήταν μια δύσκολη χρονιά για εμάς μωρό μου, αλλά το 2016 έγραψες ιστορία. Επέστρεψες με 3-1 και δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι έκλαιγα, ούρλιαζα ακόμα και άκουσα τον ένδοξο βασιλιά μου να αναφωνεί αυτά τα λόγια, «ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!» Όχι μόνο έχεις αλλάξει το παιχνίδι του μπάσκετ και τον κόσμο για πάντα, αλλά έχεις αλλάξει για πάντα τον κόσμο μου. Και τώρα γερνάς, αλλά ακόμα η κατσίκα, τράγο μου. Σ' αγαπώ αρκουδάκι, ένδοξε βασιλιά μου, Λεμπρόν Τζέιμς.