Предишният телевизор беше LED и 3D на стойност 1100 евро през 2012 от Samsung. Разбира се, 3D функцията никога не беше използвана. Samsung-ът, който беше на 13 години, е ОК според днешните стандарти що се отнася до цветовете и тяхната дълбочина. Аз лично не гледам телевизия, но баща ми е изгорил очите си, гледайки футбол с 2/3 от екрана, изпълнен със зелено всеки ден по четири часа на максимална яркост. Както и да е, Samsung-ът показа доста сериозен проблем с подсветката след толкова години, затова търсеше нов.
Започнах да търся телевизор между 900 и 1200 евро. Отговорът, който получих, беше естествено „Много е скъп“. Продължих да търся и след няколко дни намерих някои между 700 и 900 евро. „Много скъп“. После намерих един за 550, който беше на „отстъпка“ и странно имаше много добри цветове и по-висок клас за цената си. Отидох да го видя на живо. Беше готин.
В средата на тези две седмици, в които търсех телевизор, дойде специалист у дома да види какъв е проблемът със стария. Баща ми, разбира се, каза на майстора да дойде, когато мен ме няма вкъщи (и правилно направи), иначе щеше да стане клане и щях да съм през цялото време в опозиция. Защо тази опозиция? Защото аз, разглезен, съм свикнал на OLED панели за телефони и лаптопи, а имам и един много добър по цветове и контраст QLED на Samsung, извит, уж HDR, висок refresh rate и т.н. Освен това тези възражения идват от личен опит. Ходил съм в интернет кафета и съм играл на OLED, QLED, LED, Miniled, а също така съм водил разговори в миналото с хора от сферата на картината. Всеки специалист казваше каквото си иска, зададох един и същ въпрос на трима души от физически магазини „Какво е QLED?“ и всеки ми даде коренно различен отговор. Като казвам коренно различен, имам предвид, че нито една дума, която единият изричаше, не беше същата като на другия. Все едно различно разбиране за QLED технологията (което не би трябвало да е така).
Отговорът на майстора, дали беше прав или не, което не ме интересува особено, беше нови телевизори за 250-300 евро. Кого ще слуша баща ми – един разглезен, който цял живот гледа на добри и качествени панели, или специалист с тридесет и няколко години опит и ремонти на телевизори?
Отивам пак да видя телевизори във физически магазини, 55 инча и много евтини. „Ясно…“ си казвам. Докато шофирах към вкъщи, мислех как ще кажа и ще обясня на баща ми да не взема нещо по-лошо от това, което вече има (т.е. Samsung-а). Накрая взе нещо по-лошо и това, което той искаше, без да се интересува от моите предпочитания (и беше прав, пак казвам).
Да преминем към новия телевизор, към този евтин модел и телевизорите в същия ценови клас. За мен? Панелите са ужасни, тези телевизори не си заслужават парите от всяка гледна точка, няма така нареченото VFM, но има мисълта: „Вземи един да гледаш там и не го мисли много“. Защо тогава дадох пет звезди? Защото сега ще говоря с думите на баща ми, който има OLED екран на телефона, OLED екран на лаптопа и гледаше на телевизор с по-добър панел.
2/3 от панела ще продължат да са зелени, докато и този се развали, ще гледа новини и филми на 55 инча вместо на 48, а цветовете зависят от това колко добра цветова палитра има съответният филм, който ще гледа. Значи, телевизорът за някой, който просто иска да гледа, е много добър, доколкото разбрах. Има много леко ghosting. От някои хора се забелязва, от други не. И накрая, това, което не му хареса, е контрастът. Няма смисъл да говорим за типа на панела, поради напълно различното възприятие на всеки човек. За съжаление, това не е възприятие, а технология и трябва да се даде научен и разбираем отговор за всеки клиент.
Панелите са напълно субективни – на един може да му хареса, на друг не. Моето мнение? Някой да отиде да види панела на живо в магазин, преди да купи. Ние се спряхме на този и покупката беше добра за този, който даде парите си.
Προηγούμεμνη τηλεόραση ήταν μία LED και 3D αξίας 1100 ευρώ το 2012 από την Samsung. Φυσικά, το 3D δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Η Samsung η οποία ηταν 13 χρονών, είναι OK για τα σημερινά στάνταρντ σε σχέση με τα χρώματα και το βάθος τους. Εγώ προσωπικά δεν βλέπω τηλεόραση, αλλά ο πατέρας μου έχει κάψει μάτι βλέποντας ποδόσφαιρο με τα 2/3 της οθόνης γεμάτα πράσινο κάθε μέρα για κανένα τετράωρο σε φουλ φωτεινότητα. Τέλος πάντων, η Samsung παρουσίασε αρκετά μεγάλο πρόβλημα στο Backlight μετά από τόσα χρόνια οπότε έψαχνε να βρει μια καινούρια.
Ξεκίνησα ψάχνοντας τηλεόραση στα 900 με 1200 ευρώ. Η απάντηση που πήρα φυσικά "Είναι πολύ ακριβή". Συνεχίζω να ψάχνω και μετά από μερικές μέρες βρήκα κάποιες στα 700 με 900 ευρώ. "Πολυ ακριβή". Υστερα βρήκα μία στα 550 η οποία ήταν σε "έκπτωση" με όλως περιέργως πολύ καλά χρώματα και κλάσης ανώτερη για τη τιμή. Πήγα και την είδα από κοντά. Ήταν κουλ.
Στα μέσα αυτών των δύο εβδομάδων που έψαχνα τηλεόραση, ήλθε ειδικός στο σπίτι να δει τι πρόβλημα είχε η παλια. Ο πατέρας μου φυσικά του ειπε του μάστορα να έλθει σε ώρες που δεν ήμουν εγώ σπίτι (και καλά έκανε), αλλιώς θα γινόταν μακελιό και θα ήμουν όλη την ώρα μέσα στην αντίρρηση. Γιατί αυτή η αντίρρηση όμως; Επειδή εγώ καλομαθημένος έχω μάθει σε πάνελ Oled για τηλέφωνα και λάπτοπ, και έχω και μια πολύ καλή σε χρώματα και αντίθεση QLED της Samsung, κυρτή, δήθεν HDR, υψηλοί ρυθμός ανανέωσης και δε συμμαζεύεται. Επίσης, αυτές οι αντιρρήσεις έρχονται από προσωπική εμπειρία. έχω πάει σε ίντερνετ καφέ και έχω παίξει σε Oled, Qled, LED, Miniled, και επίσης έχω κάνει συζητήσεις στο παρελθόν με άτομα στον τομέα της εικόνας. Ο καθένας ειδικός έλεγε ότι ήθελε, έκανα την ίδια ερώτηση σε 3 ανθρώπους από φυσικά καταστήματα "Τί ειναι το QLED;" και ο κάθε ένας μου έδωσε ακραία διαφορετική απάντηση. Οταν λέω ακραία διαφορετική απάντηση, εννοώ οτι πραγματικά ουδε μία λέξη που ξεστόμιζε ο ένας δεν ήταν ίδια με του άλλου. Σαν να λέμε διαφορετική αντίληψη της τεχνολογίας QLED (που δε θα έπρεπε να είναι έτσι).
Η απάντηση του μάστορα, είχε δεν είχε δίκιο, πράγμα που δεν με πολυενδιαφέρει, ήταν καινούριες τηλεοράσεις στα 250 με 300 ευρώ. Ο πατέρας ποιον θα ακούσει, ένα καλομαθημένο που βλέπει σε σωστά και καλά πάνελ σε όλη τη ζωή του, ή έναν ειδικό με τριανταφεύγα χρόνια εμπειρίας και επισκευές τηλεοράσεων;
Ξαναπάω να δω τηλεοράσεις σε φυσικά καταστήματα σε 55 ίντσες και πολύ φθηνές. "Μάλιστα..." λέω. Όσο οδηγούσα για το σπίτι σκεφτόμουν πως θα πω και πως θα εξηγήσω στον πατέρα μου να μη πάρει κάτι χειρότερο από αυτό που έχει ήδη (δηλαδή τη Samsung). Τελικά πήρε κάτι χειρότερο και αυτό που ήθελε αυτός, χωρίς να νοιαστεί για τις δικιές μου προτιμήσεις (και είχε δίκιο ξαναλέω).
Πάμε τώρα στη καινούρια τηλεόραση, σε αυτή την εφενγιου και στις τηελοράσεις στην ίδια τάξη χρημάτων. Για εμένα; Τα πάνελ άθλια, δεν αξίζουν αυτές οι τηλεοράσεις τα χρήματά τους από όλες τις απόψεις, δεν υπάρχει το λεγόμενο VFM, αλλά υπάρχει η σκέψη: "πάρε μία να βλέπεις εκει και μη το πολυσκέφτεσαι". Γιατί όμως έβαλα πέντε αστέρια; Επειδη αυτή τη στιγμή θα μιλήσω με τα λόγια του πατέρα μου, ο οποίος έχει OLED οθόνη στο τηλέφωνο, OLED οθόνη στο λάπτοπ, και έβλεπε σε τηλεόραση με καλύτερο πάνελ.
Τα 2/3 του πάνελ θα εξακολουθήσουν να είναι πράσινα μέχρι και αυτή να χαλάσει, θα βλέπει ειδήσεις και ταινίες σε 55 ίντσες από 48, και τα χρώματα είναι ανάλογα με το πόσο καλή χρωματική παλέτα έχει η εκάστοτε ταινία που θα δεί. Άρα η τηλεόραση για κάποιον που απλά θέλει να βλέπει είναι πολύ ωραία από ότι κατάλαβα. Παρσουσιάζει ένα πολύ μικρό Ghosting. Από κάποιους είναι αντιληπτό, από κάποιους όχι. Και τέλος, αυτό που δεν του άρεσε είναι η αντίθεση. Δεν υπάρχει λόγος να μιλήσουμε για τον τύπο του πάνελ λόγω της πλέον διαφορετικής αντίληψης του κάθε ανθρώπου. Δυστυχώς δεν είναι αντίληψη, είναι τεχνολογία και θα έπρεπε να δωθεί μια επιστημονική και κατανοητή απάντηση για τον κάθε πελάτη.
Τα πάνελ είναι εντελώς υποκειμενικά, έναν μπορεί να του αρέσει, σε άλλον δεν θα του αρέσει. Δικιά μου γνώμη; Να πάει κάποιος να κοιτάξει το πάνελ πρίν την αγορά σε φυσικό κατάστημα, εμείς καταλήξαμε σε αυτή και η αγορά ήταν καλή για αυτόν που έδωσε τα χρήματά του.
