Сега следното може да бъде прочетено като реклама, но това е моето собствено мнение.
В сравнение с други тигани от лят алуминий, те са напълно различни по няколко аспекта.
1) Те са много по-тежки (това може да не е положително).
2) Те имат вградени дръжки, които, въпреки че се загряват (когато източникът на топлина е газ), някой може да ги държи с голи ръце.
3) Могат да влизат във фурната до 220 градуса.
4) Готвят много икономично, защото веднъж когато водата/храната започне да кипи, постепенно намалявате топлината и слагате капака, докато водата/храната продължава да къкри. Това беше много впечатляващо.
5) Храната може да остане топла до 3 часа (температура на септември).
6) Вкусовете се запазват и остават в храната, което дава по-вкусни ястия. Дори започнахме да намаляваме солта, тъй като вкусовете на съставките в храната ударяха небцето.
7) В крайна сметка, това, за което плащате - получавате, и това се отнася и тук!
Τώρα τα παρακάτω θα διαβαστούν ίσως σαν διαφήμιση, αλλά είναι η δική μου γνώμη.
Σε σχέση με άλλα μαγειρικά σκεύη χυτού αλουμινίου, είναι εντελώς διαφορετικά σε αρκετά σημεία.
1) Είναι κατά πολύ βαρύτερα (αυτό ίσως να μην είναι και θετικό)
2) έχουν ενσωματωμένες λαβές που ναι μεν ζεσταίνονται (όταν η πηγή θερμότητας είναι το γκάζι) αλλά μπορεί να τις πιάσει κάποιος με γυμνό χέρι
3) Μπαίνουν στο φούρνο έως 220 βαθμούς.
4) Μαγειρεύουν πολύ οικονομικά επειδή αφού ξεκινήσει να βράζει το νερό/φαγητό κτλ, χαμηλώνεις όσο πάει τη θερμότητα και βάζεις το καπάκι, ενώ το νερό/φαγητό εξακολουθεί να κοχλάζει. Αυτό ήταν πολύ εντυπωσιακό
5) Μπορεί να διατηρηθεί ζεστό το φαγητό έως και 3 ώρες (θερμοκρασία μηνός Σεπτεμβρίου)
6) Η γεύσεις κρατάνε και μένουν μέσα στο φαγητό, με αποτέλεσμα να είναι κατά πολύ γευστικότερα. Έχουμε ξεκινήσει και κόβουμε το αλάτι, αφού οι γεύσεις των προϊόντων που αποτελούν το φαγητό χτυπάνε τον ουρανίσκο.
7) Στην τελική ότι πληρώνεις - παίρνεις κι εδώ ισχύει!
