Първоначално бях собственик на първия MacBook Air 13” с M1.
Използвах го за програмиране, виртуални сървъри и AI интеграции в development workflows. Дори и M1 никога не ме е оставял по отношение на производителността; въпреки това, тъй като не е предназначен за толкова тежка и продължителна употреба, при интензивно натоварване вдигаше температури, в резултат на което се загряваше доста и животът на батерията се влияеше осезаемо. Същевременно, 13-инчовият екран започна да ме ограничава за мултитаскинг, AI flows и програмиране.
Ъпгрейдът към новия 15” Air стана, защото исках:
• по-голям екран за по-удобна работа,
• по-мощен процесор за взискателно програмиране/workflows,
• и разбира се, лек лаптоп, който да мога лесно да нося по време на пътувания.
До момента съм напълно доволен и наистина съм впечатлен.
Процесите се изпълняват за по-малко от половината време в сравнение с Windows desktop i7 с 24GB RAM, който използвам в офиса. Скоростта е наистина шокираща.
За тези, които използват Mac от години, знаят, че оценката на батерията през първия месец не е обективна, тъй като системата прави indexing/background optimization и се адаптира към навиците на употреба, така че засега няма да се спирам на това.
Що се отнася до екрана, получих втори приятен шок.
Очаквах класически IPS/LCD, малко по-ярък от предишния модел, но изглежда, че нещо е значително подобрено в контраста, защото черното при нормално осветление напомня на панел тип mini LED. Разбира се, при ниска осветеност остават по-сиви, както е при LCD, но цялостната картина е впечатляващо подобрена.
Като цяло е точно това, което очаквах и може би дори нещо повече.
Откакто Apple премина към M-серия процесори, лично аз трудно виждам смисъл да купувам много скъп Windows лаптоп за взискателно програмиране/development, когато за почти половината пари можеш да вземеш Mac, който върши същата работа за осезаемо по-малко време.
Αρχικά ήμουν κάτοχος του πρώτου MacBook Air 13” με M1.
Το χρησιμοποιούσα για coding, virtual servers και AI integrations μέσα σε development workflows. Ακόμα και το M1 δεν με άφησε ποτέ από πλευράς απόδοσης· ωστόσο, επειδή δεν προορίζεται για τόσο βαριά και συνεχόμενη χρήση, σε έντονο workload ανέβαζε θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα να ζεσταίνεται αρκετά και να επηρεάζεται αισθητά η διάρκεια της μπαταρίας. Παράλληλα, η 13άρα οθόνη είχε αρχίσει να με περιορίζει για multitasking, AI flows και coding.
Η αναβάθμιση στο νέο 15” Air έγινε γιατί ήθελα:
• μεγαλύτερη οθόνη για πιο άνετη εργασία,
• ισχυρότερο επεξεργαστή για απαιτητικό coding/workflows,
• και φυσικά ένα ελαφρύ μηχάνημα που να μπορώ να μεταφέρω εύκολα στα ταξίδια.
Μέχρι στιγμής με έχει αφήσει απόλυτα ικανοποιημένο και πραγματικά με έχει εντυπωσιάσει.
Οι διεργασίες ολοκληρώνονται σε λιγότερο από τον μισό χρόνο σε σχέση με Windows desktop i7 με 24GB RAM που χρησιμοποιώ στο γραφείο. Η ταχύτητα είναι ειλικρινά σοκαριστική.
Για όσους χρησιμοποιούν χρόνια Mac γνωρίζουν ότι η αξιολόγηση της μπαταρίας τον πρώτο μήνα δεν είναι αντικειμενική, καθώς το σύστημα κάνει indexing/background optimization και προσαρμόζεται στις συνήθειες χρήσης, οπότε δεν θα σταθώ ακόμη σε αυτό.
Όσον αφορά την οθόνη, έπαθα δεύτερο ευχάριστο σοκ.
Περίμενα μια κλασική IPS/LCD λίγο πιο φωτεινή από το προηγούμενο μοντέλο, όμως φαίνεται ότι κάτι έχει βελτιωθεί σημαντικά στο contrast, γιατί τα μαύρα σε φυσιολογικό φωτισμό θυμίζουν panel τύπου mini LED. Προφανώς σε χαμηλό φωτισμό παραμένουν πιο γκρι όπως συμβαίνει στις LCD, αλλά η συνολική εικόνα είναι εντυπωσιακά αναβαθμισμένη.
Συνολικά είναι ακριβώς αυτό που περίμενα και ίσως κάτι παραπάνω.
Από τη στιγμή που η Apple πέρασε στους M-series επεξεργαστές, προσωπικά δυσκολεύομαι να δω την αξία αγοράς ενός πολύ ακριβού Windows laptop για απαιτητικό coding/development use, όταν με σχεδόν τα μισά χρήματα μπορείς να πάρεις Mac που αποδίδει την ίδια δουλειά σε αισθητά λιγότερο χρόνο.
