Въпреки че широкоъгълните обективи често жертват качеството на изображението (острота, геометрични изкривявания и др.) в сравнение с обективи с по-малък фокусен обхват, това със сигурност не е така с този конкретен обектив.
Освен размера и теглото си, той не отстъпва по нищо, например в сравнение с вече много добрия Panasonic 12-32mm.
Стабилизационната система е отлична, а обективът е също водоустойчив за прах и дъжд. Той също разполага с отлични макро възможности, много по-добри от 12-32mm. Степента на увеличение при минималното разстояние за фокусиране е 1:3. Може би не е 1:1 като обикновен макро обектив, но трябва да се има предвид, че обектив като Sigma 18-250 OS за APS-C DSLR, който също не е истински макро обектив, се нарича макро от Sigma със същата степен на увеличение. Това означава, че обективът ще ви покрие в много фотографски сценарии.
Накрая, ако прикрепите този обектив към фотоапарат Olympus, въпреки че споделят обща байонетна връзка с Panasonic, ще пропуснете отличната стабилизация, която той предлага. Разбира се, ще разчитате на IBIS, който разполагат фотоапаратите Olympus, но теоретично, с увеличаване на фокусното разстояние, стабилизацията на обектива надминава стабилизацията на тялото.
Това е най-добрият обектив за обща употреба от всички ILC системи, които някога съм използвал, а моето досегашно преживяване включва Panasonic 12-32mm, Olympus 14-42mm EZ, различни обективи 18-55mm за Canon и Nikon, 18-105, 18-140 и 18-200 за Nikon, Sigma 18-250mm OS за Nikon, Tamron 18-200 VC за Canon и Sony 16-50 за E байонет. Възможно е Panasonic Leica обективът със същия фокусен обхват, според това, което съм прочел, да е малко по-добър (не винаги забележима разлика за повечето хора), но той струва три пъти повече.
Αν και συχνά οι φακοί μεγάλου εστιακού εύρους κάνουν κάποιους συμβιβασμούς στην ποιότητα εικόνας (οξύτητα, γεωμετρικές παραμορφώσεις κλπ) σε σχέση με τους φακούς μικρότερου εστιακού εύρους, αυτό δεν ισχύει καθόλου στην περίπτωση του συγκεκριμένου φακού.
Αν εξαιρέσετε τον όγκο / βάρος του, δεν υπολείπεται σε τίποτα για παράδειγμα από τον ήδη πολύ καλό 12-32mm της Panasonic.
Το σύστημα σταθεροποίησης εξαιρετικό, και επιπλέον ο φακός είναι weather sealed σε σκόνη / βροχή. Επίσης, έχει εξαιρετικό macro, πολύ καλύτερο από τον 12-32mm. Ο συντελεστής μεγέθυνσης στην ελάχιστη απόσταση που μπορείτε να εστιάσετε, είναι 1:3. Μπορεί να μην είναι 1:1 όπως ενός κανονικού macro φακού αλλά σκεφτείτε ότι ένας φακός όπως ο Sigma 18-250 OS για APS-C DSLR που επίσης δεν είναι κανονικός macro, ονομάζεται macro από την Sigma έχοντας τον ίδιο συντελεστή μεγέθυνσης. Αυτό σημαίνει ότι ο φακός θα σας καλύψει σε πολλά φωτογραφικά σενάρια.
Τέλος, αν κουμπώσετε τον φακό αυτό σε Olympus, μολονότι η τελευταία μοιράζεται κοινό mount με Panasonic, θα στερηθείτε την εξαιρετική σταθεροποίηση που έχει. Θα βασιστείτε βέβαια στο IBIS που έχουν οι Olympus, αλλά θεωρητικά όσο μεγαλώνει η εστιακή απόσταση τόσο η σταθεροποίηση στο φακό υπερέχει σε σχέση με τη σταθεροποίηση στο σώμα της μηχανής.
Πρόκειται για τον καλύτερο φακό γενικής χρήσης από οποιοδήποτε σύστημα ILC που έχω χρησιμοποιήσει ποτέ, και η εμπειρία μου ως τώρα περιλαμβάνει τους φακούς Panasonic, 12-32mm, Olympus 14-42mm EZ, διάφορους 18-55mm για Canon και Nikon, τους 18-105, 18-140 και 18-200 για Nikon, τον Sigma 18-250mm OS για Nikon, Tamron 18-200 VC για Canon και τον Sony 16-50 για E mount. Πιθανόν ο ίδιου εστιακού εύρους Panasonic Leica, βάσει όσων έχω διαβάσει να είναι οριακά καλύτερος (όχι πάντα αντιληπτή διαφορά για τους περισσότερους) αλλά κοστίζει τρεις φορές περισσότερο.
