Тази година, с децата, решихме да отидем на Гавдос. След като потърсих, реших да закупя следното кресло. Много търпеливо и усилено го пренесохме от Атина до най-южната точка на Европа, като прекарахме 8.30 часа пътуване с ANEK, 1.5 часа с KTEL и след това още 1.5 часа с малка лодка (по пътя, корабът се забави и пропуснахме KTEL и завършихме в Ханя, търсейки хотел с креслото и три раници на всеки, както и охладител). Поставихме шатрите на пламналото слънце, отворихме малка масичка, направихме фрапе и веднага след като се седнах внимателно, защото се страхувах, то се разкъса... Друг човек също беше написал, че се разкъсва веднага, но аз си мислех, че добре, може би беше дефектно и ще издържи поне едно лято, дори и да е толкова евтино. Не го препоръчвам, дори и като подпора за краката в тоалетната...
Φέτος με τα παιδιά αποφασίσαμε να πάμε Γαύδο. Μετά από ψάξιμο, αποφάσισα να αγοράσω το εξής καρεκλακι. Πολύ υπομονετικά, και κοπιαστικά, το μεταφέραμε από Αθήνα στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, περνώντας 8.30 ώρες ταξίδι με ΑΝΕΚ, 1.5 ώρα ΚΤΕΛ και μετά άλλη 1.5 ώρα καραβάκι ανενδυκ (btw καθυστέρησε το πλοίο και χάσαμε το Κτελ και ξεμειναμε Χανιά να ψάχνουμε ξενοδοχείο αγκαζε με το καρεκλακι και άλλα τρία μπακπακ εκαστος, καθώς και ένα ψυγειακι). Στήνουμε σκηνές στο λιοπυρι, ανοίγουμε τραπεζάκι, φτιάχνουμε φραπέ και με το που κάθομαι προσεκτικά γιατί την φοβόμουν και ας είμαι 70 κιλά και τλκ σκίζεται... Είχε γράψει και ένα άλλος Χρίστιανος ότι του σκίστηκε κατευθείαν αλλά λέω ντάξι μπορεί και να ήταν ελαττωματική και λεω ένα καλοκαίρι θα το βγάλει και ας είναι τόσο φτηνή. Δεν την συνιστώ ούτε για υποπόδιο για την λεκάνη...