Това е игра, за която проектът започна през 2007 г. и най-накрая излезе през 2016 г.! Късмет, че не я оставиха наполовина и можем да се насладим на игра като никоя друга! Ще предоставя подробен преглед, защото наистина искам да убедя другите да изживеят това, което тази игра ми предизвика.
[Първо, няколко думи за дизайнера и неговата философия]
Уеда (дизайнерът на играта) има за цел да предава емоции и да ви накара да изживеете неговите игри като преживяване, а не просто като игра. Изразено по друг начин, той иска да изпитате емоции и да се разтърсите. Онова, което отличава Уеда от другите, е, че той не се страхува да използва всички налични средства, за да създаде това естетическо преживяване в своите игри (неговите предишни произведения: Shadow of Colossus, Ico).
[Относно дизайна на играта]
Продължавайки от горното, The Last Guardian е игра, която стреми да превърне приятелството и любовната връзка между момче и митично същество, Трико, в "естетическо преживяване"! Това е връзка, която не експлоатира емоциите, а ги изгражда бавно и стабилно с абсолютно равновесие! За да постигне това, Уеда и неговият екип положиха много усилия върху Трико, като го направиха да се държи като живо същество. Изразът на лицето му, реакциите, движенията и особеностите му са там, въпреки че не го контролирате директно (поне не директно). И след като прекарате няколко часа с него, ще го обичате. Всичко това е безпрецедентно за всички нас (независимо дали се считате за геймър или не) и може да се счита за "революция" във видеоигрите.
[Относно играта и геймплея]
The Last Guardian е пъзел-платформер и има своите собствени правила, изработени от същата материя като духовните му предшественици. Има пъзели, които трябва да се решат, странни предмети, които трябва да се използват, и зловещото усещане, че може да се подхлъзнете и паднете от скала или да бъдете хванати от преследващ страж. Всичко това постигате с помощта на своя спътник, когото не можете да контролирате директно, но му давате инструкции, които той не винаги слуша от първия път! За съжаление, играта има проблеми, които не могат да бъдат пренебрегнати, както технически, така и по отношение на геймплея, което намалява общото й качество. Конкретно, кадровата честота има своите "ниски" моменти, а камерата и контролите понякога могат да бъдат дразнещи.
Тези, които не я играят с търпение, няма да могат да се насладят напълно на нея. Не е дълга игра, можете да я завършите за 15 (максимум) часа. Отделете време, за да се насладите на нея, да изследвате областите, да се свържете с Трико и да оцените неговите реакции и, разбира се, да изживеете историята колкото се може повече.
Горещо я препоръчвам, особено да я играете със слушалки! Това е уникална игра, която изисква специално отношение!
Αποτελεί ένα παιχνίδι για το οποίο το project ξεκίνησε το 2007 και τελικά κυκλοφόρησε 2016! Ευτυχώς που δε το παράτησαν στη μέση και μπορούμε να απολαύσουμε ένα παιχνίδι που δεν έχει υπάρξει άλλο σαν κι αυτό! Θα κάνω μια αναλυτική αξιολόγηση γιατί πραγματικά θέλω να πείσω κι άλλους να βιώσουν αυτό που μου προκάλεσα αυτό το παιχνίδι.
[Αρχικά λίγα λόγια για τον σχεδιαστή και τη φιλοσοφία του]
Ο Ueda (ο σχεδιαστής του παιχνιδιού) αυτό που προσπαθεί να κάνει μέσα από τα παιχνίδια του είναι να σου μεταδώσει συναισθήματα και να βιώσεις το παιχνίδι του σαν εμπειρία και όχι απλά σαν παιχνίδι, δηλαδή με άλλα λόγια να βιώσεις με συναισθήματα και να σε συγκινήσεις.
Αυτό που κάνει τον Ueda να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους είναι πως δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο μέσο, πρώτα και πάνω απ’ όλα, για να πλάσει στοχευμένα αυτό το αισθητικό βίωμα που μας προκαλεί στα παιχνίδια του (τα προηγούμενα : Shadow of Colossus, Ico).
[Σχετικά για τον σχεδιασμό του παιχνιδιού]
Σε συνέχεια του παραπάνω, το Last Guardian είναι ένα παιχνίδι που φιλοδοξεί να μετατρέψει σε “αισθητικό βίωμα” μια σχέση φιλίας και αγάπης που αναπτύσσεται μεταξύ ενός αγοριού και ενός μυθικού πλάσματος, του Trico! Μια σχέση που δεν εκβιάζει τα συναισθήματα, αλλά τα χτίζει αργά και σταθερά με απόλυτη ισορροπία!
Για να το πετύχει αυτό ο Ueda και η ομάδα του έριξε ΠΟΛΥ δουλειά στον Trico, ώστε να συμπεριφέται λες και είναι ζωντανό. Οι εκφράσεις του προσώπου και των ματιών του, οι αντιδράσεις του, οι κινήσεις του, τις ιδιαιτερότητες του... ενώ δε τον ελέγχεις!(έστω άμεσα). Και αφού αφιερώσεις λίγες ώρες, θα τον λατρέψεις. Όλο αυτό αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο για όλους μας (είτε θεωρείς τον εαυτό σου gamer ή όχι) και αποτελεί θα έλεγα "επανάσταση" στα video games.
[Σχετικά με το παιχνίδι και το gameplay]
Το Last Guardian αποτελεί ένα puzzle platformer και έχει το δικό του σύνολο κανόνων και κόβεται από παρόμοιο ύφασμα με τους πνευματικούς του προκατόχους. Υπάρχουν γρίφοι για να λύσεις , περίεργα αντικείμενα για χρήση και το δυσοίωνο συναίσθημα ότι πρόκειται να γλιστρήσετε και να πέσετε από ένα βράχο ή να σε πιάσει ένας στοιχειωμένος φύλακας. Όλα αυτά τα φέρνεις εις πέρας με τη βοήθεια του συντρόφου σου, που δε μπορείς να τον ελέγξεις, αλλά του δίνεις οδηγίες τις οποίες δε τις ακούει πάντα με τη πρώτη φορά!
Δυστυχώς το παιχνίδι έχει τα θεματάκια του που δε μπορείς να παραβλέψεις, τόσο στο τεχνικό του κομμάτι όσο και στο gameplay, γεγονός που το τσαλακώνει. Πιο συγκεκριμένα το frame rate αρκετές φορές έχει τα "down" του ενώ η κάμερα και λίγο ο χειρισμός θα είναι στιγμές που θα σε εκνευρίσουν.
Όποιος δεν το παίξει με υπομονή δε θα το απολαύσει. Δεν είναι μεγάλο παιχνίδι, σε 15 (μάξιμουμ) ώρες θα το έχεις τελειώσει. Πάρε το χρόνο σου να το χαρείς, να εξερευνήσεις τα μέρη, να δεθείς με τον Trico και να απολαύσεις τις αντιδράσεις του και φυσικά να βιώσεις την ιστορία όσο πιο πολύ μπορείς.
Το συνιστώ και με το παραπάνω, και ειδικά να το παίξεις με ακουστικά! Είναι ιδιαίτερο παιχνίδι και απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση!